Superinterview: Erosie (deel 1)

In het meest uitgebreide interview ooit vertelt hij over zijn beginjaren, de groei die hij doormaakte tot all-the-way kunstenaar, maar ook over het feit dat het zetten van een mooie piece hem steeds minder doet.

Door Thomas op 5 februari 2008 in Interviews Kunst

Als eerste een korte introductie
Ik gebruik de naam Erosie voor mijn vrij(-ere) werk voortkomend uit mijn achtergrond als graffiti-schrijver, illustrator en spek-en-bonen-vormgever.

Je bent rond 1993 begonnen met graffiti. Hoe ben je met graffiti in aanraking gekomen?
In Eindhoven was er al vroeg een actieve en vrij grote graffiti-scene. Vanaf 1983/1984 werd er al geschreven. Rond 1985/86 kreeg ik er steeds meer oog voor, ook omdat het overal te zien was. TIV-crew, TSC-crew, Escape, Skip, Phet, Jungle, Ecstasy, Caz, Dusty, Spike, Mad, Ice, Rocs, House, Ace. Voor mij waren dit avontuurlijke jaren; in graffiti zag ik de perfecte samensmelting van vette illustraties naast kleurrijke letters, iets wat me als 12-jarige blijkbaar raakte.

_{Eros, Eindhoven 1993}

Onder welke namen schreef je toen?
Vanaf 1993 als Eros, vanaf 1998 Erosie.

Hoe zag de scene er toen uit?
In Eindhoven was er rond 91/92/93 een luwte als het om graffiti ging; de “oldschool-piek” was net voorbij, landelijk was het de tijd van de vette treinenacties van de LIL/MSN etc., dat zette dingen wel even op scherp en in Eindhoven kwam er een nieuwe generatie op…Daar hoorde ik ook bij. Nét genoeg meegepikt om van te leren van de vette jaren ervoor (‘85-‘90) en nét op het juiste moment om zelf met een frisse kijk aan de slag te gaan.

“Nét genoeg meegepikt om van te leren van de vette jaren ervoor ( ’85-‘90) en nét op het juiste moment om zelf met een frisse kijk aan de slag te gaan.”

Juist omdat Eindhoven vrij afgesloten was van de randstad onstond er een eigen klimaat; we ritselden veel legale wanden om stijlen te ontwikkelen om daar mee los te gaan op andere plekken. Het klimaat was vrij constructief; schrijvers konden onderling goed met elkaar overweg, niet te veel persoonlijk gedoe. Graffiti met de zachte G.
De SOL-crew werd leven in geblazen en we gingen los in een onderlinge stijlenstrijd. Ik ben vanaf 1993/94 ook regelmatig in Berlijn geweest en dat heeft me zeker beïnvloed. Berlijn in die tijd was magisch, zoiets had ik nog nooit gezien…

_{Signs Of Life, Berlijn 1995}

Was je al veel met kunst bezig?
Nee, dat is iets wat ik vooral uit graffiti kreeg en in graffiti stopte…voor mij was het dé tijd om met vorm, kleur en typografie aan de slag te gaan. Daarnaast tekende ik veel, maar dat stond voornamelijk in de schaduw van mijn graffiti-passie. Dat veranderde meer en meer in de periode voordat ik naar de academie ging, waar de aanname ook moeilijk verliep vanwege al het graffitiwerk waar ze toen een hekel aan hadden. En terecht! Das niks voor op de academie! : )

Hoe keek je toen tegen graffiti aan?
Graffiti voor mij was een vrijheid, een uitlaatklep, een manier om mijn visuele punten te slijpen. Het had iets heel basics; het was een sterke voor- en door- jongerencultuur maar toch iets handmatigs en kleinschaligs behield. Heel anders vergeleken met nu; invloeden kreeg je van het zelf zien en fotograferen van pieces, het krijgen van een paar zeldzame kopiën, misschien af en toe een magazine, zelfs het zien van Kylie Minogue’s locomotion-clip gaf je inspiratie..haha. Kid Frost en de Hex-pieces. Bomb the Bass etc.etc. Zelfs MTV had nog een pionierfunctie, een doorgeefluik i.p.v. een soort 24-uurs reclameblok. Veel werd nog zelf ingevuld; pieces van toen die je later terugziet maken duidelijk hoeveel je er zelf
bijverzon, hoe betoverd je kon zijn door een eenvoudige character die met 3 kleuren op een bakstenen muur was gespoten. Caps moest je van je moeder’s deo-bussen pulken en die Motip-cap op Tectyl-ontdekking was fantastisch! Een hoop nostalgie dus.

Wie waren toen jouw helden?
HEX, MELLIE, PHET, DELTA, RCB, TWIST,PIKE etc.

_{Target Symbol & Tag, New York City 1998}

Je eerste target symbool rond 1998 gezet, dit diende als opening naar meer kunstzinnig werk. Hoe ben je op dit symbool gekomen?
Graffiti werd van doel op zich meer en meer een middel om stapvoets te gaan experimenteren. De basis van waaruit je ging uitproberen wat er nog meer kon. Ik koos voor de target omdat ik iets heel anders wilde dan illustratief bezig zijn; in die tijd zat ik vol in het illustratiegeweld op de academie. Ik ging anders naar graffiti kijken, waardeerde juist het feit dat het eenvoudige tags/piece/throwup-systeem zijn waarde had, maar wilde daar niet persé meer alleen mee bezig zijn. Ik wou een eenvoudig icoon dat de aandacht greep, en wat ik naast spuitbus ook kon printen etc. Ik werd me meer bewust van de omgeving waarin ik werkte, de vrijheid van de straat tegenover de beperking van de 10-graffiti-geboden. Er hing iets in de lucht.

“Ik werd me meer bewust van de omgeving waarin ik werkte, de vrijheid van de straat tegenover de beperking van de 10-graffiti-geboden.”

Al sinds 1996 was space3 bijvoorbeeld actief met het plakken van gezeefdrukte posters in Eindhoven, net als de mensen van Betamaxxx die gewoon 5 jaar vooruit liepen met het hele kleurenspectrum aan visuele pop/kunst/graff/mode-uitingen. Ook zag ik al vroeg de griepvliegen van Influenza in Rotterdam en in Parijs en Barcelona zag je steeds meer iconografische graffiti. Rond 1999 ontplofte dit; meer en meer alternatieve vormen van illegaal aangebrachte uitingen zag je opduiken. In Eindhoven, Utrecht, in Rotterdam etc. In die tijd zat ik ook veel in Amerika. Daar pikte ik natuurlijk ook het een en ander mee. Philadelphia met space 1026, New York met Cost/Revs, Twist, ESPO, Phil Frost, Shepard Fairey etc.

Van de graff ging je langzaam over in maatschappijkritische street art (met stickers als “I went to art-school, and all I make now is this lousy sticker.” ). Vanwaar die overstap?
Nou ja, maatschappijkritisch…Dat was rond 2003/2004. In 5 jaar tijd was er een hoop veranderd. “Streetart” werd een begrip en al snel was de volgende stap de uitholling ervan; ik denk dat de laagdrempeligheid van posters/stickers etc. ook een tegenovergesteld effect veroorzaakte; al snel doken marketingmannetjes als vliegen als een verse drol op “streetart” en het hek was van de dam. Natuurlijk had dit ook te maken met een hoop mensen die al-dan-niet vanuit hun achtergrond opeens met een soort 7-mijlslaarzen-geluk middenin de grote opdrachtgevers zaten. En dat met alleen wat zwart-wit-poppetjes en behangplak! Fantastisch maar ook weer niet. Aan de andere kant ook weer volkomen logisch; op een gegeven moment leek het draagvlak groot voor streetart; het moment was aangebroken om het ook 1 op 1 te vertalen naar reclames/ TMF etc. Denk aan de recentere voorbeelden van Opel met de streetart-poppetjes en het gedoe rond “designer-toys” enzo. Met vaak tenenkrommende resultaten.

“Er is al zoveel decoratie, het hele jaar door lijkt het wel kerst”

Ik had het niet zo op dit valse enthousiasme; voor mij persoonlijk was de ontwikkeling vanuit graffiti naar een andere vorm juist een poging om in een tussengebied een soort vrijheid te vinden (zeker vanuit mijn illustratieve “toegepaste” achtergrond) , zowel in mijn visuele taal als qua houding en instelling; geen
conservatieve fundamentalistische graffiti-zwarte-kousen-kerk, geen gedoe met opdrachtgevers of geklooi op canvas, laat staan het hijgerige commerciële reclamewerk; de straat ademde vrijheid. Geld verdienen kan ook op andere manieren. Maar goed.
Het mooie zit hem meestal in het moment…Vandaar eigenlijk dat ik stickers en posters ben gaan maken die puur nog over een idee gaan en niet meer over de decoratieve waarde, of daar in elk geval op reageren of mee spelen. Er is al zoveel decoratie, het hele jaar door lijkt het wel kerst. En dat is niet alleen zo met “streetart”.

Welke studie deed je op Art school?
Illustratieve vormgeving, WDKA, Rotterdam.

Hoe keken leraren tegen jou aan?
Ik hield een duidelijke scheiding tussen wat ik voor school deed en daarnaast. Hierdoor heb ik verschillende gebieden kunnen ontwikkelen, door een soort heldere kruisbestuiving. Wat ik opstak op school kon ik weer in mijn graffiti kwijt, en andersom, zonder al te veel concessies te doen.

Met wat voor project en wanneer ben je afgestudeerd?
Dat was in 2000.

_{Guse – Erosie, Boston 1999}

Je hebt wel eens gezegd dat Art school je juist minder open minded gemaakt heeft. Waaraan lag dat vooral?
Nee niet zo; eerder dat je na de academie gewoon heel die puzzel weer door elkaar moet gooien om het weer zelf in elkaar te zetten. Uiteindelijk is dat het belangrijkste. Je leert een hele hoop op een academie, maar sommige dingen moet je bewaren en andere dingen moet je weer opnieuw zelf invullen. Veel dingen die je op de academie leert blijken in het echt compleet anders uit te pakken en dat is maar goed ook. Dan leer je het zelf. Daarnaast kan een academie een heel duidelijk en overtuigend stempel drukken op hoe de docenten vinden dat het is. Dit academische denken kan je eigen beleving verdrukken, zeker als je rond de 20 bent. Na het afstuderen kom je een hoop dingen tegen die je misschien vóór de academie in een puurdere vorm ook al in je had zitten. Het heeft even tijd nodig gehad om die dingen weer zelf te herontdekken.

Nog niet genoeg? Check hier deel twee..!

Reacties

Erosie = MASTER (mind)

fatso
6 februari 2008
om 14:54

Graffiti met de zachte G…wat een Lulkoek met een harde L ;)

Nee mooi gesproken zo spek-en-bonen-vormgever!

Cheers mate!

zime
6 februari 2008
om 17:32

Oud oke. ( was ook echt graffiti ) nieuw niet mijn ding.

jochem
6 februari 2008
om 22:52

haha het hele jaar door kerst!
vette ny tag..

keisuf
7 februari 2008
om 08:38

wat een hoop geneuzel, rot toch op met je artifarti bullshit stickers en geneuzel, vroeger maakte je leuke dingen, het feit dat SOL is opgericht heeft je ten gronde gericht in de scene jammer man!

zonnebloempitvis
7 februari 2008
om 08:53

Ik sluit me by Fatso aan!

Deel 2 graag!!!

Dank en
mvg
Knaldo

space3
7 februari 2008
om 09:20

@ zonnebloempitvis
Is ook nooit goed he?

Thomas
8 februari 2008
om 07:43

@ zonnebloempitvis
Beter dat je je eens verdiiept in de scene, SOL bestond al voordat Eros begon met schrijven…

JAJA
8 februari 2008
om 12:07

@zonnebloempitvis
Dus je vindt de recentere dingen minder vet en origineel eruitzien als de oude klassieke pieces.

ja man, ik neem je mening echt vet serieus nu.

tfoe get the fuck out of here zou ik zeggen als ik Balki zou zijn.

Eros een van de laatste schrijvers die echt ook iets nieuws bijdraagt aan de scene op een eigenzinnige manier. Had nog wel wat meer illegaal spul willen zien, maar a la. Als je hier zuur over doet, dan vindt je graffiti denk ik gewoon niet leuk.

spiderpiggy
12 februari 2008
om 12:16

tijd voor deel 2 zou ik zeggen

s.
12 februari 2008
om 12:47

Wordt aan gewerkt!

Thomas
12 februari 2008
om 13:40

ik sluit me voledig bij spiderpiggy aan!

daydreamer
12 februari 2008
om 19:03

Er kan niet gereageerd worden op dit artikel