Review: Overground 3

Het voelt alsof de hype weer een beetje voorbij is. Graffiti wordt weer illegaal. Een aantal van de grote namen in de graffiti heeft hun zakken gevuld met disney dollars en het fenomeen is bij de massa gemeengoed geworden. Grote merken beginnen terug te komen van het idee dat druipers "urban" zijn en zijn alweer naarstig op zoek naar de volgende cash cow. Enerzijds heeft het een hoop deuren geopend voor zeer talentvolle artiesten die zonder de hype een stuk minder aandacht zouden krijgen, anderzijds is het rauwe en rebelse randje eraf geknaagd.

Door Thomas op 29 december 2008 in Reviews Graffiti

Graffiti wordt weer illegaal

Het voelt alsof de hype weer een beetje voorbij is. Graffiti wordt weer illegaal. Een aantal van de grote namen in de graffiti hebben hun zakken gevuld met disney dollars en het fenomeen is bij de massa gemeengoed geworden. Grote merken beginnen terug te komen van het idee dat druipers “urban” zijn en zijn alweer naarstig op zoek naar de volgende cash cow. Enerzijds heeft het een hoop deuren geopend voor zeer talentvolle artiesten die zonder de hype een stuk minder aandacht zouden krijgen, anderzijds is het rauwe en rebelse randje eraf geknaagd.

Iedereen kan een spuitbus oppakken en in photoshop een ‘sjabloon’ in elkaar knutselen. Het maakte graffiti en street art mogelijk voor de meest ongeïnspireerde nerd, resulterend in een overflow aan bullshit. Gelukkig zijn bomben, taggen en treinen te illegaal en gewaagd voor de massa gebleven en door hun ontoegankelijkheid bestand gebleken tegen het monster des trends.

Graffiti wordt weer illegaal.

En hoe kun je deze constatering beter inluiden dan met een nieuw, echt graffiti boek? That’s where Overground 3 comes in.

Cover

Wat verrassend goed weg leest

Overground 3 is een niet trendgevoelig, puur op kwaliteit gericht graffiti boek van de mannen achter het Zweedse graffiti magazine UP – Underground Productions, wat verrassend goed weg leest. — Weg leest? Hoor ik je denken. Gaat het bij een graffiti boek niet vooral om de plaatjes?

Nou.. Ja en nee.

Zonder plaatjes zijn het alleen maar mooie verhalen. De foto zorgt voor het visuele bewijs van de gedane beweringen en voegt geloofwaardigheid toe aan de mythes.

Aan de andere kant is een boek met alleen maar plaatjes vluchtig als wat. Op internet kun je met een paar klikken duizenden foto’s van de grootste, beste, gevaarlijkste pieces zien. De overdaad aan kwaliteit zorgt voor afstomping van het werk. Juist de verhalen van de weg naar een masterpiece maken het speciaal. En van dat laatste is er in Overground 3 zeker geen gebrek.

Clint

Overground 3 is literatuur

Ik zou Overground 3 bijna willen bestempelen als literatuur. Bij het lezen van de introductietekst wordt een aantal haarscherpe analyses gemaakt over de hedendaagse graffiti en het ontstaan ervan. Ik heb zelden zo’n sterk stuk gelezen van iemand die z’n facts kent én ook goed kan schrijven. (Als je niet van plan bent het boek te kopen raad ik je aan even in de boekwinkel de intro te lezen).

Het boek vertelt het verhaal van negen Europese schrijvers die voor deze publicatie voor velen onbekend waren, maar in hun eigen stad, regio of land al jaren actief zijn en hoog te boek staan.

Denk hierbij niet aan uitgekauwde namen zoals Bates, Daim of CanTwo, maar onder andere aan Aman uit Stockholm, O’clock uit Parijs, Clint 176 uit Berlijn en Tox uit Londen.
Daarnaast ook Apollo uit Luik, Cakes uit Praag, Cave uit Kopenhagen, Chob uit Milaan en Rage uit Hamburg.

Overground

De historie zorgt voor rauw, snel en donker

De historie van elke bovengenoemde stad wordt door de editors in kaart gebracht. Hiermee proberen ze een beeld te geven van de cultuurverschillen en leggen daarmee een verband met de stijlverschillen. Doordat de gemeente van Kopenhagen weinig actie tegen graffiti ondernomen heeft is de stijl daar uitgegroeid tot een kleurrijke en sierlijke. De gemeente van Londen heeft er, met zijn 500.000 camera’s, voor gezorgd dat de Londense stijl rauw, snel en donker geworden is.

Alle schrijvers zijn uitvoerig persoonlijk geïnterviewd en bij sommigen wordt er ook meegegaan bij de actie zelf. Aman vertelt bijvoorbeeld over zijn ritueel tijdens het bomben en beroepszwerver O’Clock wordt tijdens het interview gearresteerd als hij voorzien van loopkrukken in een drukke winkelstraat staat te taggen.

OClock

Het persbericht omschrijft het boek als volgt:

In Overground 3, using the city as a starting-point, we encounter nine of Europe’s most influential graffiti writers. Their means of expression stretches from pared-down tags, through colourful graffiti productions, to huge installations. Nine extreme artists, each a king of his city. Masters of style and endurance. Their personalities and artistic expression are the results of their environment, and the differences between their lifestyles and driving forces is great.

Conclusie

Overground 3 is niet makkelijk. Het is niet een boek wat je cadeau doet aan je neefje die ook van kreffitie houdt, het is niet een boek wat je voor de grote namen koopt en het is niet een boek wat je alleen voor de plaatjes bekijkt.

Wel is het een boek doordrenkt met liefde voor echte graffiti, met einzelgängers die nergens eerder hun verhaal gedaan hebben en met foto’s die rechtstreeks van de memory card van de schrijvers zelf komen.

Overground 3 is een absolute must-have voor iedereen die blij is dat graffiti weer illegaal is.

Chob