Rebrand: Alex

Het is altijd moeilijk om een huisstijl van een bank te pijlen. Vooral van een vermogensbank. Want als we ergens wel geen verstand van hebben, dan is het wel van vermogensbanken.

Ik ben groot fan van reclamebureau Dawn sinds Maandag. Ze zijn nog maar een jaar oud en laten zich kenmerken door een simpele filosofie; identiteit en imago horen dezelfde taal te spreken. Vandaar dat ze met al hun klanten en projecten opereren op het snijvlak van design, communicatie en interactie. En die opdrachtgevers, dat zijn stuk voor stuk buitenbeentjes..

Het zijn allemaal merken die inzien dat je het met een lollige commercial alleen niet redt. Dat het net zo belangrijk is hoe iemand de telefoon opneemt, als wat een merk in massa media vertelt. Dat telt allemaal op, deze merken begrijpen dat!

Ja dat lees je goed, geen ontwerp bureau maar reclamebureau. Na een pitch koos Alex voor Dawn omdat ze een geïntegreerd verhaal neer wisten te leggen. We zien het wel vaker, bijvoorbeeld Kesselskramer met de NPS en Ben. Dawn verklaart:

Negen van de tien ontwerpbureaus blinken niet uit in slimme en effectieve communicatie. Die slagkracht, die focus op consumer insights zit simpelweg niet in het DNA van ontwerpers.

Dawn gooide het onoverwinnelijke mannetje overboord en ging over tot een Crimson rood woordmerk gezet in Jos Buivenga’s Museo, al is de ‘x’ symmetrisch getweaked, en dat komt het logo ten goede.

Een identiteit is bij ons, anders dan bij een klassiek ontwerp bureau, altijd onderdeel van een veel omvattende merkoperatie. In de ambitie van Alex om dichter bij het publiek te staan dan de oude, grote banken hebben we gekozen voor een ontspannen letterbeeld dat past bij de gedachte ‘Wij zijn Alex’.

De opdracht was om Alex te positioneren als ‘the other choice’. Alex koos voor een klassieke ‘storytelling’ met de introductie van The Big Bank Theory. Een bestaande theorie die juist in dit tijdsgewricht helemaal op z’n plaats valt.

_{Animatie door Raoul Deleo onder regie van Paul Postma. Dit alles bij The Ambassadors.}

We zijn al in een zeer vroeg stadium met Paul Postma gaan praten over de vorm. zelf hadden we als inspiratie de leader van ‘Catch me if you can’.

Maar het is ook wel wéér lowercase typografie met een punt er achter om het tóch kracht bij te zetten. Het meest opvallende is die 3D ‘a.’ op Alex’s website, deze zien we nergens terug in de huisstijl, een element dat alleen maar verwarring zaait en overbodig lijkt te zijn.

When the world zigs, zag.

De huisstijl is conform de ontwerptrends, maar de eigenwijsheid van Dawn strookt tegen de haren van onze roep naar ‘authenticiteit’ in. Dat is gedurfd, maar ook link. Want we zijn toch op zoek naar herkenning, niet naar sprookjes? Dawn’s filosofie is mooi: When the world zigs, zag. Maar durft de vermogende man door dié glimmende animatie de overstap te wagen naar Alex. Wérkt het?

Dat zal de toekomst bewijzen. Wij zijn altijd op zoek naar een onderscheidende vorm die onvervreemdbaar merkeigen kan worden. Dus een karikaturale vorm kan je erg helpen als je grotesk nieuws te melden hebt. In het ‘echt’ vergelijken is vaak erg plat en onaangenaam. Aanvallen in een verhaal is lyrisch en neemt je aan de hand mee.

Het ontwerp is niet heel spannend, The Big Bank Theory is daarentegen erg sterk uitgewerkt. Maar Dawn had veel meer uit de uitwerking van de huisstijl kunnen halen, want die is een beetje vlakjes; erg timide in vergelijking met de campagne. Toeval of niet, het reclamebureau legt de focus op het concept; op de reclame die het hele verhaal vertelt. De huisstijl vertelt dat daarentegen maar deels en dat is toch een gemiste kans. Ik ben erg benieuwd naar hoe toekomstige huisstijl toepassingen eruit komen te zien…misschien dat ‘t alsnog wat goed kan maken. Afsluitend delen Pepijn en David met ons een mooie bevinding:

De beste communicatiemensen houden niet van reclame maar zijn bezig met datgene wat grote groepen mensen in hun hart kan raken, en dat kan echt van alles zijn. We leven in een mooie tijd; alles is mogelijk en geoorloofd.