Interview: Baschz & Selfcontrolfreak - Masterpiece 2.0

Masterpiece 2.0, a social media art project by Baschz and Selfcontrolfreak.

Bezoekers kunnen op de website van Masterpiece 2.0 tegen een kleine vergoeding een object introduceren, het shirt van Selfcontrolfreak kiezen of een cameo maken.

Nu het project lekker op stoom is, was het een mooi moment om even bij de heren langs te gaan en een kijkje achter de schermen te nemen (en zo weer voor de schermen, op de webcam te verschijnen…).

Social media art project, dat is niet niks. Spannend?
Wij waren natuurlijk al een maand met de voorbereiding bezig, we kenden het hele verhaal al. Maar als ie dan net een week online staat, weet je niet wat er gebeurt. Het liep meteen al best goed, maar toen de inzending van Frank de Zwager (een volstrekt onbekende) kwam en daarna Wooster, dan loopt het.

De opnames lopen elke dag van 00:00 tot 00:00 met 6 frames per minuut. Dus 5 minuten wordt 1 seconde in het filmpje. 24 uur wordt dus in iets meer dan 5 minuten samengevat. Alles wat ik aan tijd over heb, ben ik hier. Maar soms ben ik ook aan het werk, en dan is er pas ‘s middags wat te zien. Ik heb expres Kleijntje de poes hier gezet, zodat er dan ook toch nog iets gebeurt.

Soms doe ik een frame per dag, soms 4, 5. Je probeert het slim te plannen. Zodat je dingen weer kunt hergebruiken of dat je weet wat er komt. Maar het leuke van dit experiment is natuurlijk ook dat je niet weet wat je kunt verwachten. Je kunt het jezelf makkelijk maken, en heel moeilijk natuurlijk. Maar je wilt het wel spannend houden. Je kunt Olivier niet de hele tijd een ander t-shirt laten dragen.

En wat koop ik dan precies?
Iedereen die een bestelling doet, krijgt een gesigneerde high-res foto van het frame, die verder niemand krijgt. Want we merken wel dat je iets terug moet geven, zodat er voor het publiek ook echt een meerwaarde is. De bedragen die we vragen, slaan natuurlijk nergens op. We verdienen er niets op. Het is puur symbolisch, om te zorgen dat mensen niet aan een stuk door dingen gaan sturen.

Druk?
Het is heel wisselend. Die avond toen Frank de Zwager kwam, na Tinkebel, stonden we echt te juichen. We waren net begonnen, en met Freshli en Tinkebel hadden we net twee T-shirts gehad. Het was heel fijn om iets anders te krijgen en het was ook echt iets anders. Een Japanse tekening uit 1895.

Het is ook fijn om te weten wat er na komt, dan kun je daar alvast rekening mee houden met je animatie. Ik ben begonnen met het maken van vijf frames met dat filmpje van Olivier dat ie gewoon zit. Maar je ziet dat de tekenstijl tijdens het filmpje ook verandert. Het wordt wat schilderachtiger. Dat komt door de meerdere lagen verf over elkaar, maar ook omdat je de ‘hang of it’ krijgt.

Animeren was voor mij ook weer een experiment, ik heb nooit eerder geanimeerd. Dus van alles genoeg foto’s nemen. Zoals bij dat blad bijvoorbeeld. Eerst een blad tekenen, weer een blad er bij tekenen, foto nemen, weer een paar streepjes erbij. En uiteindelijk gebruik je maar een paar frames daarvan, omdat het leek alsof hij omhoog viel.

Olivier, jij bent gewend om met Self Control Freak voor de camera te zitten, maar Baschz niet. Hoe gaan jullie hier mee om?
Ik vond het ook erg tof dat Baschz dit aan wilde gaan. Ik wist dat dit een soort aanslag op zijn leven zou worden, en dan zo’n doek met mij alleen maar in de hoofdrol.. Maar je houdt elkaar scherp. Het duurt 6 weken, dus je hebt de neiging om af te dwalen.

En als het doek klaar is?
Dan willen we het doek wel proberen te veilen of verkopen. Al willen we ‘ons kindje’ wel eerst nog even houden. Als we het verkopen, dan natuurlijk wel met de documentatie en alles erbij. Maar we willen eerst nog langs de galeries en musea. We zoeken alleen nog wel naar een manier om dit te presenteren.

---

Dus waar wacht je nog op! Het project loopt nog 17 dagen, en de heren kunnen altijd input gebruiken!