Interview: Lennart Wolfert

Lennart Wolfert is (autonoom) (typo) grafisch/illustratief ontwerper. Niet zo heel lang geleden is hij afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Wij vroegen hem naar de ins en outs van zijn werk dat vooral uit zeefdrukken en een bijzonder afstudeerproject bestaat.

Vertel eens iets over jezelf, wie ben je, wat doe je, etc?
Hallo! Ik ben Lennart Wolfert. Vorig jaar afgestudeerd aan de HKU, richting grafisch ontwerp. Waar ik in het begin van mijn studie veel vanuit de opdracht werkte ben ik sinds mijn afstudeerjaar meer bezig gegaan met beelden en zinnen die in mijn hoofd rondtolden vorm te geven en kleine projectjes op te zetten.

Wie inspireert je? Waardoor word je beïnvloedt?
Mijn grootste inspiratiebron ligt in wat ik tegenkom op straat, via internet, op tv en wat ik om me heen hoor. Ik hou van bepaalde situaties die ik verkeerd of anders laat aflopen in mijn hoofd. Halve gesprekken die je opvangt, dingen die je verkeerd verstaat, het kan allemaal leiden tot ideeën. Ik vang graag flarden op. Daarnaast zie ik ook graag het werk van andere ontwerpers en kunstenaars om me te laten inspireren.

_{Fresh From The Press}

Je maakt geweldige zeefdrukken, maar waarom zeefdrukken? Is dat niet wat achterhaald en enorm veel werk?
Dankjewel :)
Het leuke van zeefdrukken is het feit dat je ontwerp nog niet af hoeft te zijn voordat je begint. Er kunnen allemaal leuke dingen ontstaan tijdens het drukken die je niet krijgt wanneer je de boel naar een drukker stuurt. Dan weet je, het wordt gedrukt zoals je het hebt opgemaakt, de kleuren kunnen wat verschillen, maar veel meer niet. Met zeefdruk is dat anders. Alles wat je doet heeft directe gevolgen. Er kunnen leuke schoonheidsfoutjes ontstaan die je gratis en voor niets krijgt. Of als je gaat experimenteren met gekke inkten en misprints kunnen er resultaten ontstaan die je vooraf nooit had kunnen bedenken, laat staan ontwerpen.
Achterhaald? Sjah, het is een oude methode om te drukken, maar om het achterhaald te noemen…zou niet weten waarom. Het is een ambacht. Ik vind het erg fijn om naast het hele strakke en berekenende wat je met je computer kan ook te werken met een medium waar toevalligheden (Happy little accidents ~ Bob Ross) kunnen ontstaan en waarmee je d.m.v. puur handwerk een product kunt laten ontstaan.

Waarom kies je zo duidelijk voor het affiche als medium?
Ik kies niet voor een affiche als medium. Ik kies voor een poster. Ik heb ooit een discussie gevoerd met een studiegenoot over het verschil, en volgens ons zit het verschil hierin: een affiche maakt iets bekend (bijv. een voorstelling of een reclameboodschap) en is over het algemeen afkomstig van een organisatie en gericht aan de massa. Een poster daarentegen hoeft niets bekend te maken of überhaupt iets te zeggen en hoeft daarom niet eens aan iemand gericht te zijn.
Maar goed, poster dus…nooit echt over nagedacht, dat ging van zelf. Het is een helder medium waar je gemakkelijk je monoloog via kwijt kan. Maar het is net waar je voorkeur ligt, het hadden ook stuk voor stuk murals kunnen zijn. Het nadeel daarvan is natuurlijk dat dat vergeleken met een zeefdruk moeilijker is te reproduceren.

_{Your Girlfriend Will Look Good On Me}

De teksten op je posters zijn vaak grappig bedoeld, kies je daar bewust voor?
Ik moet het ‘leuk’ vinden. Ik hou van grappig, dus ja, wanneer het grappig is, is dat is mijn keuze. Maar heel grappig vind ik het trouwens niet altijd. Het meeste heeft een wat wrange nasmaak. Het zijn projecties van wat ik om mij heen zie, die niet heel leuk zijn. Ik druk me misschien niet zo heel helder uit nu, wat ik bedoel is dat je er hier en daar een vrij sarcastische blik op de wereld doorheen ziet.

Als afstudeerproject voor de HKU verkocht Lennart op ArtCamp – de eindexamenexpo van de HKU – tassen met daarin drie zeefdrukken, zodat mensen zelf aan de slag konden met hun burencommunicatie. Hij heeft er aardig wat publiciteit mee gehad, onder andere in de Spits en op Sixpack

Je hebt aardig wat publiciteit geoogst met je Raampodia-project, waar je via posters communiceerde met je buren. Hoe is dat project tot stand gekomen?
Ik was verhuist binnen mijn huis, dus ik had nieuwe overburen gekregen, of andersom, mijn overburen hadden mij als nieuwe overbuurman gekregen. Enerzijds was ik zeer benieuwd naar hun, naar wat er zich aan de overkant afspeelde en anderzijds wilde ik mezelf bekend maken als nieuwe buur. Diezelfde nacht dat ik het idee kreeg om te proberen te communiceren met mijn overburen via posters heb ik de eerste poster voor mijn raam gehangen waarmee ik mijn overburen groet. Immers, een gesprek begin je met een vriendelijke groet. Toen er na een week nog geen reactie was hing ik de volgende poster op waarmee ik me voorstelde. Toen er na poster drie eindelijk contact ontstond vond ik het bijna jammer dat ik de dialoog aan ‘moest’ gaan, want in mijn hoofd zag ik mezelf de maanden erna elke week weer een andere poster ophangen met het idee, ze lezen het toch wel, dan maar geen reactie – een soort offline weblog.

Is Raampodia nu helemaal afgerond, of ben je nog bezig met andere communicatiebevorderende projecten?
Het project voor mijn raam is nu gestopt, hoewel er laatst wel een postertje bij de overbuurvrouw hing of ik nog een kamer wist waar ze in kon. Op verschillende plekken in Nederland worden er nog steeds nieuwe ‘gesprekken’ gestart. Een krant benaderde me laatst om het project via die krant meer bekendheid te geven en mensen aan te sporen zelf de poster ter hand te nemen. Dus dat komt er aan! Ik wil binnenkort een communicatie-afnemend projectje starten, maar dat is nog pril.

_Raampodia

Hoe ziet een normale Lennart Wolfert-dag eruit?
Dat verschilt heel erg. De ene dag ben je veel aan het zeefdrukken, de andere dag aan het ontwerpen – voor eigen werk of dat van een ander, depends.
Ik werk voor mezelf dus deel mijn eigen tijd in, wat er op neer komt dat ik maar een paar uur van de ochtend meepak en dan tot het slapen of uitgaan werk, dart, koffiedrink, eet, rondje stad doe etc.

Je werk is vanaf 1 maart te zien in Theater Kikker in Utrecht, hoe is die expositie tot stand gekomen?
Ik was vorig jaar op zoek naar een expositieruimte voor het werk van de grafische afgestudeerden. Daar was bij Kikker te weinig ruimte voor, maar op basis van een paar ontwerpen die ik toen ergens online had staan vroegen ze of ik daar wilde exposeren. Dat wilde ik.

Wat gaat dit jaar nog meer voor jou brengen?
Meer exposities, een tof mobiliteitsproject…als ik genoeg tijd heb om dat uit te werken, ik wil ook ns wat shirtontwerpen gaan doen – dat schijnt hip te zijn en de krant waar ik over sprak. Dát en de rest moet nog ontstaan!

5 must see websites/artists
Ray Fenwick – fijne illustratorman, doet van alles!
Feed me coolshit
Indexhibit – een shitload aan portfolio’s
Nu.nl – nieuws en achterklap
Een beetje reclame en wereldbekendheid voor een projectje van vorig jaar:
Geef het door kistje – over een kistje dat de wijde wereld in is gestuurd en hoopt om ooit weer zn baasje terecht te komen

Final words?
Tot 30 april zeefdrukexpostie in de foyer van theater Kikker! Komt dat zien!

Vergeet trouwens ook niet even de mini gallery te checken met een kleine selectie van z’n werk. Nog niet genoeg gezien? Check dan ook zijn website