Interview: Erik Borst

Hi Erik! Wie ben je, wat doe je nu eigenlijk precies?
Ik ben bezig als freelance fotograaf en doe naast opdrachten veel vrij werk, vooral op straat en in de openbare ruimte.

Voldoe je ook aan het fotografen cliché dat je ooit van Sinterklaas een camera kreeg, om vervolgens nooit meer op te houden met fotograferen?
Haha! Nou ja uh… Ik maak foto’s sinds m’n dertiende. Maar niks serieus. Gewoon cheap-ass Kruidvatrolletjes met een automatische Canon compact die ik niet van Sinterklaas maar voor m’n verjaardag had gekregen. En fotograferen. Heel veel fotograferen. Die compact had ik altijd bij me. Ik fotografeerde in die tijd veel graffiti, van mezelf en anderen. Geleidelijk werd fotografie een serieuzer bezigheid en liet ik graffiti voor wat het was. In 2001 ging ik digitaal en in 2005 kocht ik m’n eerste DSLR.

Wie inspireren je?
Steden en de mensen inspireren me. Iedere stad kent haar eigen identiteit. Ook haal ik inspiratie uit het werk van andere fotografen. Ik kan met verbazing en bewondering kijken naar het werk van Alex Webb bijvoorbeeld. Zijn boek Istanbul: City Of A Hundred Names is prachtig. Zijn stijl is zo vrij van elke klassieke opvatting over compositie. Of Gary Winogrand natuurlijk, de eindbaas der straatfotografen. Hij is zó up-close en weet de pijnlijke zenuw van het Amerika in de jaren ’60 en ’70 vol humor bloot te leggen. Van een hele andere orde maar erg inspirerend vind ik de fotografie van Joel Sternfeld. Met zijn grootformaat camera weet hij vanaf een afstand bevreemdende situaties in haar context te laten zien. Zijn boek American Prospects is een absolute aanrader.

Hoe ziet een typische Erik Borst dag eruit?
Ik ben wanneer er tijd is vaak op straat in Amsterdam te vinden. Ik sta op tijd op en begin m’n ronde. Meestal leidt die me richting de Dam en omgeving omdat daar veel mensen samenkomen, er interessante types rondlopen en er in de drukte altijd wel iets te zien is waarvan ik hoop dat het er op foto eigenaardig, grappig, ontroerend of gewoon mooi uitziet. Vanaf de Dam loop ik een willekeurige richting uit, dat hangt een beetje van de stand van de zon en mijn humeur af. Op zoek naar interessant licht, een dope achtergrond of een situatie waarvan ik voel dat er iets kan gaan gebeuren wacht ik een beetje, praat met mensen, drink een kopje koffie en maak foto’s… Thuis gekomen leeg ik m’n geheugenkaarten en doe ik een tijd niks met de foto’s. In elk geval ongeveer twee weken omdat ik er dan met meer afstand naar kan kijken. Oudere foto’s selecteer en bewerk ik. Ik bekijk veel foto’s van andere fotografen, online en in de boeken die ik heb. Er zijn natuurlijk ook dagen dat ik niet fotografeer. Ik hou van muziek, films en goed eten en kook graag voor anderen. En dan is het naar de kroeg met de homeboys en m’n meissie.

Een nadeel aan Amsterdam is dat er snel het gevaar dreigt dat het er op beeld cliché uit komt te zien. Weer die gezellige bakstenen huizen, weer die grachten, weer die fietsen enzovoort. Ik probeer dat te vermijden.

Veel van je werk is geschoten in Amsterdam. Hoe onderscheidt Amsterdam zich op beeld ten opzichte van andere steden?
Amsterdam is uniek. Geen enkele stad in Nederland kan zo druk zijn op de vierkante meter als Amsterdam. Voor mij heeft dit veel voordelen en ik zoek de drukte graag op. Die drukte zorgt ervoor dat ik mijn camera vooral op mensen richt. Ik vind mensen of een teken van menselijke aanwezigheid erg interessant en een prettig onderwerp om te fotograferen. Daar is in Amsterdam alle gelegenheid voor. Een nadeel aan Amsterdam is dat er snel het gevaar dreigt dat het er op beeld cliché uit komt te zien. Weer die gezellige bakstenen huizen, weer die grachten, weer die fietsen enzovoort. Ik probeer dat te vermijden. Maar goed, de mensen bevinden zich toch tussen al die gezelligheid. Een buitenlandse stad of ander land is dan ook altijd een verademing. De ruimte en weidsheid, het beton en metaal, het andere licht… Tof is dat. En het werkt erg inspirerend. Een gevoel dat ik na een bezoek aan een andere plek probeer vast te houden.

Van hartje Amsterdam stad tot aan Zuidoost Turkije. Hoe zou je jouw eigen stijl het beste kunnen omschrijven?
Ik probeer in mijn fotografie dichtbij te komen en intimiteit te creëren. Of dat nou op straat is in Nederland of ergens anders. Er is vrijwel altijd menselijke aanwezigheid in mijn foto’s. Je zal me niet snel een macro of landschapsfoto’s zien maken. Ik probeer in mijn nabewerking het beeld er te niet digitaal uit te laten zien en min of meer naturel. Inhoud is belangrijker dan vorm. Verder werk ik voornamelijk met groothoek.

Doe je ook commerciële opdrachten?
Jazeker. De opdrachtjes druppelen zo’n beetje binnen, maar nog niet voldoende om van rond te komen. Ik doe zo nu en dan een portret, of een receptie of opening. Ook heb ik een aantal foto’s bijgedragen aan LeCool, een alternatieve reisgids over Amsterdam (wij hadden een interview met de hoofdredacteur, red). Vooralsnog heb ik er nog een baan naast, maar mijn ambitie is absoluut om volledig van fotografie te kunnen leven.

Iedere fotograaf heeft andere trucjes of automatismen voor of tijdens het fotograferen. Hoe ga jij precies te werk?
Op straat ga ik zo onopvallend mogelijk te werk. Ik ben me bewust van mijn omgeving, let goed op en probeer geconcentreerd te blijven. Ik zoek plekken op waar veel mensen komen of het licht bijzonder is en blijf soms lange tijd op zo’n plek rondhangen omdat er misschien iets interessants staat te gebeuren…

Wat maakt voor jou een goede foto?
Achter een goede foto zit een goed idee. De inhoud is dominant over de vorm en de vorm mag door allerlei fotofiltertjes niet van de inhoud afleiden. Ik heb een voorliefde voor straatfotografie ontwikkeld en hou van de eigenaardigheid dat je uit het alledaagse kunt halen door met je camera een fractie van de tijd stil te zetten. Een goede straatfoto legt verbanden tussen verschillende gebeurtenissen die misschien niks met elkaar te hebben, maar door ze in één frame te plaatsen toch verband krijgen. Dat je twee keer moet kijken voordat je het ziet en je de foto naarmate je hem vaker ziet meer gaat waarderen. Dat soort foto’s probeer ik te maken.

Je nieuwe site is een paar weken geleden de lucht in gegaan. Komt er binnenkort nog nieuw werk op?
Absoluut! Het idee van de site is dat ik er met regelmaat nieuwe series op plaats. Ik fotografeer veel, maar wil alleen het beste erop hebben staan. Als je je inschrijft op de nieuwsbrief blijf je op hoogte van nieuwe updates.

Wie of wat wil je nog voor de lens hebben?
Er zijn nog tientallen plekken die ik wil bezoeken en fotograferen. Ik wil zeker nog langere tijd naar de VS. Turkije wil ik meer ontdekken; het oosten en de zwarte zee kust. En dichter bij huis bijvoorbeeld wil ik mijn serie Summer in Holland verder uitbreiden.

Any final words?
Thanks voor het interview, dope. En check allemaal m’n site en schrijf je in op de nieuwsbrief. Peace!