Harald Dunnink over Creatie

Zoals je wellicht hebt meegekregen kwam afgelopen 10 december de nieuwe Creatie uit, met als gasthoofdredacteur buddy en BN'er-in-wording Nalden.

Zijn grote design-rechterhand Harald Dunnink (Momkai) kreeg de volledige vrijheid voor het concept, de cover, art direction en design. Op Fontanel geeft Harald persoonlijk een interessante toelichting op het oer-vette concept.

Door Willem op 24 december 2009 in Interviews Design

Het woord aan Harald Dunnink:

Het ontwerp
De cover is een photo shoot met Daniel J. Ashes. De voorzijde is qua foto bewerkt door hem en feilloos gecorrigeerd tot puntgave doffere lippen en nagels, kleuren van de kleren gelijk getrokken, kleren helemaal bewerkt. De file is daarna door Martijn en mij voorzien van lijnen, logo en een mooi, subtiel rood lijntje onder het Adformatie logo. De achterzijde lijkt rauw en eerlijk maar is uiteraard ook een bewerking. Als de fotograaf immers in het beeld staat, wie maakt dan de foto?

Harald Dunnink over Creatie
_{Creatie, de voorkant}

_{Creatie, de achterkant met Nalden, Daniel en Harald}

De cover van het rode boekje en de verschillende pagina’s zijn een ontwerp van mij. Daarna heeft m’n collega ontwerper Martijn van Dam de foto’s gemaakt van een helemaal clean wit boekje. Deze heeft hij naar oud bewerkt, helemaal fictief aangetast. De grafische ontwerpen zijn door hem weer in de pagina’s verwerkt, aangetast en voorzien van plakbandresten e.d. Daarna is op het laatst weer digitaal over de ontwerpen heen gekrast en er digitaal een stuk van ‘gescheurd’. Dan zijn notities & quotes door ondergetekende geschreven en weer in het ontwerp verwerkt.

Het concept
Het idee van de maakbaarheid van het collectief, zoals we dat in de loop van de vorige eeuw zagen ontstaan bij zowel de nationaal-socialistische stroming als het communisme is tegen het eind van de vorige eeuw onderuit gehaald. De kracht en weerbarstigheid van het individu en soms ook de simpelweg onlogische manier van handelen van de mens bleek de controle en sturing met een maakbare wereld voor allen als ideaal in de weg te staan.

Zo ontstond er een soort tweede versie van het zelf. Een opgepoetste, aangepaste, verbeterde versie.

Met de opkomst van het internet en de ontwikkeling daarbij van dit medium als meer ook een sociaal bindmiddel ontstond er een nieuw fenomeen. Men kon zich online profileren en immer zichtbaar zijn, zonder dat dit direct een verband had met de fysieke zelf. Zo ontstond er een soort tweede versie van het zelf. Een opgepoetste, aangepaste, verbeterde versie. Een versie die derhalve te sturen is en daarmee een maakbaarheid van het individu mogelijk maakt. Zelfs wanneer men er vanuit gaat dat iemand deze sturing niet wenst of zo eerlijk mogelijk zichzelf wil weergeven dan nog is dit nog géén realistische kijk aangezien het zelf opgezet is en men kan verwachten dat men in een mensenleven nooit een volledige kijk of zichzelf kan ontwikkelen, laat laat staan overdragen.

Harald Dunnink over Creatie De cover belicht deze maakbaarheid met de knipoog naar de socialistisch partijposters van rond de jaren 60. De ideale mens als promotor van een boek dat feinst de regels tot de ideale versie te hebben. Een visuele mix van DDR en de Culturele Revolutie van Mao. De cover laat de schijnrealiteit zien door de cover aan de achterzijde exact te spiegelen. De camera staat plots achter het model en toont hen die het ideaal beeld stuurden.

Harald Dunnink over Creatie

De regels an sich bevatten waarheden voor online gedrag.

Het rode boekje vormt zelf de rode draad door deze uitgave van Creatie. Het kan gezien worden als een boekje wat over vijftig jaar zo gevonden wordt bij een antiquariaat, aangetast en wel. Als een zogenaamd boekje van deze tijd. Het geeft in 666 regels de weg naar een ideale ‘zelf’ online.

Harald Dunnink over Creatie De regels an sich bevatten waarheden voor online gedrag (zoals Karl Marx zaken aanstipte die oprecht en waar waren). De pagina’s zelf hebben een lichte toon. De pagina’s gaan door tot de spread waarop deze de laatste regels toont en waarbij ‘iemand’ zelf in het boek heeft geschreven en gescheurd. Op deze wijze regel 666 ondermijnend. Alle 666 regels navolgen is namelijk nimmer de weg, eerder een beeld van de totaal volgzaamheid, hier gehint als het ‘kwaad’, de 666. Deze actie onderschrijft in zichzelf eigenlijk nog regel 665 die gaat over individualiteit. Men dient de regels te kennen om ze te negeren, te ondermijnen of opnieuw te definiëren.

Thanks Harald!

Wil je meer zien? Check Nalden’s photogallery.

Reacties

Mooie cover en achterkant, maar die DDR/Mao-link is naïef geïnterpreteerd (en zeer ouderwets gedacht) naar mijn idee; zoals wij nu (zeker virtueel) leven is juist een natte droom van Erich Honecker of welke ander totalitaire fantast dan ook; we zijn collectief ( en voor een groot deel) door de markt (af-) geleid met spiegeltjes en kraaltjes, en intussen hebben we onze burgerlijke vrijheden vrijwillig overboord gegooid. Om maar wat te noemen. Well done. Albert Heijn kent ons nog beter dan de burgemeester, dankzij de bonuskaart. Mooie ruilhandel.

Leuk hoor die lofzang op het vrij-gevochten-merkbewuste-ubermaterialistische “individu”, en fijn dat die merken daar graag hun buidel voor open trekken, maar ik zie eigenlijk niks nieuws onder de zon; het is en blijft marketing / reclame, alleen zonder de tingdedingding-jingle.

lipstick on a pig

Uiteindelijk zie ik vooral veel mensen die merken, meelopen en materialisme verwarren met persoonlijkheid of integriteit. Dat is eerder terug naar de jaren 80/90 dan virtuele vooruitgang.

Wel goeie hiphop uit die tijd trouwens…

Ik heb in elk geval mijn portie Nalden voor 2010 al weer gehad, dat scheelt. Fijne kerst, dit was mijn kertsgedachte, ik zou zeggen,

“It’s the inside, stupid!”

E.Rosie
24 december 2009
om 12:00

@ E. Rosie,

Als ik je reactie zo lees, twijfel ik er aan of je het bovenstaande artikel wel gelezen hebt of dat je je misschien hebt laten leiden door gevoelens die weinig te maken hebben met de bovenstaande beschrijving van het visuele concept van de nieuwe editie.

Het is niet aan een oppermacht, regering of leger aan merken om het individu sturen, maar aan het individu zelf dat met de komst van internet de middelen in handen heeft gekregen om zijn eigen online identiteit te sturen. Dit heeft niets met materialisme of commercie te maken, dus je haat tegen die zaken is hier tamelijk irrelevant.

Daarnaast lijkt je verliefdheid op Nalden je zicht te vertroebelen, want buiten een contextuele vernoeming in de introductie wordt de goede man nergens genoemd.

“Stop the negativity, stupid!”

Cor Rosie
24 december 2009
om 14:15

Kom op Cor, als je dan toch anoniem gaat, beter je best doen en even die Creatie lezen (naast alleen bovenstaand artikel) komt beter over ook, mocht je je “eigen online identiteit” nog wat bij willen sturen..

typisch toch dat alles wat online anders is dan vet, master of dope als negatief wordt bestempeld terwijl ik vooral reageer op een tegenstrijdig verhaal

bovenstaande gaat toch juist over de vormgeving van een concept? of moet het alleen over de plaatjes gaan? daarnaast staat het in een reclame-vakblad , dus het iets breder bekijken kan geen kwaad, nietwaar Cor?

E.Rosie
24 december 2009
om 15:19

Jongens, jongens! Het is bijna kerst! One love, ho ho ho!

Thomas
24 december 2009
om 15:47

Kerst of niet, ik vind dit wel een interessante discussie om te volgen.

Zelf ben ik nooit een groot fan van Nalden geweest omdat de muziek en de merken/producten die hij aanprijst op zijn blog mij niet aanspreekt. Of beter gezegd, idee van het lezen hoe iemand iets aanprijst om dit vervolgens klakkeloos over te nemen spreekt mij al niet aan. Lekker ‘je eigen ding doen’ door middel van de stappen te volgen van iemand anders.

Wel interessant om in het interview met Nalden te lezen dat de huidige ‘commerciële’ wereld de mogelijkheden biedt om door een beetje hip te ouwehoeren op internet uit te groeien tot goed betaalde marketeer.

R.Oskam
24 december 2009
om 21:15

ik begrijp het niet, wat is dat rode boekje ?

Yorit
24 december 2009
om 21:40

Interessant discours hoor, en al zijn de ‘infographics’ naar mijn bescheiden mening tamelijk directe geleende — de paradox dat je een (al dan niet) Rood Boekje nodig zou hebben om tot een ‘Zelf’ te komen is, zoals door de man in kwestie reeds aangegeven, natuurlijk hi-la-ri-sch. De meerdere gedachtenlagen wekken een beetje de indruk dat meerdere verhalen door elkaar lopen, maar hey, het enthousiasme over volledige regie is begrijpelijk en is het in ‘het virtuele eggie’ niet ook zo? En DAT, lieve abonnees, is waar 2010 heel erg over zal gaan: de waterscheiding tussen vet en vies, dik en ranzig, nep en true. Niet op welke bordeelsluipers je dit seizoen nu weer de denkbeeldige bink bent. Met andere woorden: wanneer komt die ‘cred’ in het geding en hoe handle je dit dan overeenkomstig eigen DNA. Wanneer loop je zoals Nalden even op het randje en hoe voorkom je een hopeloze doodsmak. In dat verband is Nalden, wat je ook van Dr Nalden moge vinden — wel pro-actief: hij krijgt alle stront in z’n gezicht gesmeten en moet er vervolgens iets mee. En doét er ook iets mee; hij deelt het duivelse dilemma met z’n ‘volgers’. Die is ook niet gek natuurlijk. Afijn, u merkt, het is tijd voor een laatste drankje. En als de voortdenderende vermenging van disciplines en moraal u niet aanstaat of soms te hard gaat: Don’t hate the whole neighbourhood, don’t hate the player. Hate it’s game. Het ligt er, doe er iets mee. Of niet natuurlijk.

v0s
25 december 2009
om 00:57

kan niet wachten op v0s z’n column in 2010 ;-)

Thomas
26 december 2009
om 14:02

lijkt mij meer een geval van bovenstaande. als t grappig bedoeld is is t ook onsmakelijk naam mijn idee.

vliegtuig
26 december 2009
om 20:43

Apart dat een blad dat normaliter het publiek eerder als consument dan als individu benadert nu komt met een strekking waarin volgzaamheid getypeerd wordt als “kwaad”.

In mijn ogen een hypocriete stelling, als je het hebt over een “ideaalbeeld stuurden”.

leko
27 december 2009
om 16:40

“ Don’t hate the player, hate the game”

Leuk. Alleen wat is die “ game” in dit geval dan precies?

Het grootste belang van bedrijven is winst maken. Hoe je het ook bekijkt. En of ze daar nu rechtsom of linksom voor moeten gaan, het doel heiligt de middelen. Verfijnd of niet.

Kijk eens naar een prachtig voorbeeld van het overgewaardeerde gebruik van “ urban innovators” , “ creatieve talenten” etc etc voor reclamedoeleinden, die pogen geraffineerder te zijn dan een oudvertrouwd maar inmiddels verguisd reclamebord;

www.nrcnext.nl/blog/…

Dat een kankerverwekkend bedrijf als Imperial Tobacco zo denkt de reclamecodes te omzeilen is één ding, dat die 60 creatieve talenten voor 2 sloffen cigaretten zichzelf zo te kijk zetten is een ander. Veel ander talent hebben ze blijkbaar niet. Om het woord hilarisch maar weer eens te gebruiken. Blijkbaar ook niet beseffend dat door dit soort hersenloos geheul met je “ creatieve talenten” er uiteindelijk geen fatsoenlijk betalend bedrijf op je creatieve talenten staat te wachten. Tel uit je winst.

Een incident? Ik vraag het me af, maar wel tekenend voor een mentaliteit waarin de gemarketeerde, hapklare limited edition-illusie van een vrij individu het streven ernaar allang heeft ingehaald.

E.Rosie
28 december 2009
om 13:15

Er kan niet gereageerd worden op dit artikel