Fontanel interviewt Rob van Hoesel (ontwerper van het Graphic Design Festival Breda) over hoe gevaarlijk het is om het ontwerp te maken voor een festival over datzelfde onderwerp.

Rob vertelt over de verschillen voor het ontwerpen van het festival in 2008, in 2010 en de editie die volgende week begint!

Rob van Hoesel, 1975
een zelfstandig grafisch ontwerper en als zo daning werkzaam voor het festival.
» robvanhoesel.nl



Je bent vanaf het begin, drie edities lang, betrokken bij GDFB als huisstijl ontwerper. Wist je in 2008 al dat je een identiteit ging ontwikkelen die meerdere edities mee zou gaan, maar wel met ieder jaar een unieke stempel?

Nee eigenlijk niet. Toen Dennis met zijn plannen bij me kwam was alles erop gericht een evenement te maken rondom grafisch ontwerp. We hebben ons alleen maar bezig houden met het eerste festival. Wat wel meteen duidelijk was was dat er verschillende programmaonderdelen waren die onder de paraplu van het festival zouden vallen. Het eerste jaar bestond het programma namelijk voor een deel uit exposities die door andere culturele instellingen werden gemaakt. Ik zocht dus een huisstijl die eenvoudig was, die andere grafische uitingen konden verdragen en die bovendien alle programma onderdelen zou verbinden met het festival. Daaruit is de slash als 'logo’ ontstaan, als verbindend element, zoals de lijn bij een wiskundige breuk, die teller en noemer met elkaar verbindt.

GDFB 2008


Loods ons er even doorheen, wat is er uniek aan de huisstijl van 2008, 2010 en 2012? Het festival ontwikkelt zich iedere editie in thema, aanpak en programma.

In 2008…was die slash het symbool, hoe minimalistisch ook, hij werkte goed. De slash is gecombineerd met een kleurenreeks van pasteltinten die de lente verbeeldde, omdat het festival in mei plaatsvond en als verbeelding van de vele jonge talenten die het festival wilde laten zien. Dat leidde onder andere tot het meest minimalistische affiche dat ik ooit gemaakt heb met enkel de slash, een datum en een website. Door steeds gebruik te maken van de fris gekleurde papiersoorten werkte het heel herkenbaar.

GDFB 2010


In 2010…werkte het festival voor het eerst vanuit een thema, 'Decoding’. Het festival richtte zich inhoudelijk op de vraag wat er gebeurde als ontwerpers de 'codes’ die wij met elkaar hebben afgesproken, zoals bijvoorbeeld taal, maar ook herkenbare beeldtalen, zouden 'decoderen’. Een vrij complex gegeven waarbij ik met weet te herinneren in eerste instantie vast te lopen in het uitdrukken van het thema, zoals zo vaak denk je dan te ingewikkeld. Uiteindelijk hebben we de figuurlijke beweging van het ombuigen van inhoud en betekenis van beeld toen vertaald naar een vouw. Het voelde meteen logisch om de vouw een relatie te laten aangaan met de hoek van de GDFB-slash. In een aantal uitingen hebben we letterlijk een vouw aangebracht, zoals het A2 affiche en de flyer. Niet alle uitingen konden letterlijk worden voorzien van een vouw, daar hebben we hem vertaald naar een vlakverdeling die het verbeeld. Door deze editie te kiezen voor een fluor-kleur kregen de abstracte grafische uitingen pit en herkenbaarheid.

GDFB 2012


Dit jaar…is het thema 'Visual Storytelling’, wat de rol van de ontwerper bevraagt in onze huidige tijd en beeldcultuur waarin we leven. De ontwerper wordt door het festival gezien als de uitgelezen figuur en specialist die complexe situaties of gegevens inzichtelijk, maar ook aantrekkelijk kan maken. Ik vond dat ik dat dus ook moest doen in de campagne van 2012. We wilde op een visueel verhalende manier laten zien wat een grafisch festival is, en na de wat strakke campagne van 2010 wilden we dit jaar wat meer plezier toevoegen. We zijn daarom begonnen om alle aspecten van het festival op een rijtje te zetten, zoals het podium, de ontmoeting, de verdieping en inspiratie, maar ook het plezier, de feestjes, het feit dat dingen buiten te doen zijn enz.

GDFB 2012


Het festival gebruikt daarnaast als methode voor de programmering en de publieksbenadering het idee van 'Search, Find, Like, Share’ en onderscheid bovendien 4 verschillende contexten waaruit beeld ontstaat (technology, advertisement, crafts, social media). Al deze aspecten hebben we in een soort matrix gezet. Dat matrix zijn we gaan invullen met beelden, die hetzij heel concreet, hetzij associatief de festival onderdelen verbeeldde.

Vervolgens zijn we met de beeldonderdelen visuele verhaaltjes gaan maken die op elke campagne uiting anders was en zich op deze manier ook kon richten op een specifieke doelgroep. Door onszelf daarin een aantal regels en beperkingen te geven zorgden we voor ruimte om te spelen én herkenbaarheid in alle uitingen.

GDFB 2008


Als ontwerper groei jij natuurlijk ook, zie je een ontwikkeling in de GDFB identiteit door de jaren heen? Welke editie is naar jou mening ‘het beste uitgepakt?’

Het grappige is dat een aantal beeldelementen uit de campagne van dit jaar al terug te vinden waren in de schetsen van 2010, maar ze konden destijds niet worden toegepast. Ik denk dat doordat het festival volwassen is geworden en veel duidelijker beeld is ontstaan van wat de campagne nodig had. Ik merkte dat bijvoorbeeld aan de gesprekken met Dennis en de briefing die we kregen. Ik weet nog dat we in 2010 heel lang zijn bezig geweest om grip te krijgen op het thema 'decoding’ terwijl dat het thema dit jaar al veel sterker was uitgekristalliseerd en bovendien gekoppeld was aan een sterke structuur voor de programmering en de benadering van het publiek. Op het moment dat een opdrachtgever die basis als zo sterk heeft staan evolueert een campagne eigenlijk als vanzelf.

Thanks Rob! Meer informatie over het festival hieronder!

» Rob van Hoesel
» Graphic Design Festival Breda


Volgende week…

Volgende week krijg je van ons de 5 Fontanel must see’s voor tijdens het festival!




Thomas Moes

Thomas Moes is naast mede-oprichter en editor ook designer van Fontanel Magazine en Fontanel Jobs. Daarnaast is hij freelance interactive designer voor o.a. de NOS.