Een decennium geleden was Momkai’s oprichter en lead designer Harald Dunnink nog maar 21 jaar. De Veluwe ontvlucht en na een opleiding in Brabant en stage in Londen was hij op 22 november 2002 klaar om zijn eigen avontuur te beginnen: Momkai.

Vandaag op de dag af tien jaar later, vroeg ik Harald Dunnink over dit avontuur. Een openhartig interview over zijn geboorteplek, ontzag voor de natuur, streven naar perfectionisme, het belang van relativering en de bijzonder hechte Momkai club.




Harald introduceert Momkai nog even voor wie er nog geen belletje gaat rinkelen: “We zijn een digitaal creatief bureau wat zich tot doel stelt projecten te realiseren die daadwerkelijk inspireren, informeren en interactie bieden.”

De balans

Eerst maar eens terug in de tijd. Harald groeide op in het dorpje Velp vlakbij Arnhem. “Die plek stimuleerde me op twee manieren. De eerste was dat ik niet kon wachten om er weg te komen, de wereld in, naar een omgeving waar ambitie en het streven naar kwaliteit meer op waarde geschat zou worden. De klassieke zucht naar de grote stad. Anderzijds verankerde het in mij het ontzag voor de schoonheid van de natuur.”

De rust, ruimte en vrijheid van de Veluwe heeft hem een groter bewustzijn van balans bijgebracht: “Ik kan m’n werk en alle ontwikkelingen er omheen bijzonder serieus nemen en daar tot in het extreme tijd aan besteden doordat ik op andere momenten er volledig uit stap. Dagenlang – en tijdens vakanties wekenlang – geen enkele email, whatsapp of telefoongesprek.”

Prachtig en herkenbaar hoe Harald die balans ervaart: “Van een omgeving doordrenkt van het idee dat de mens aan alle knoppen draait tot één waar zij nietig is en elke vogel bewijst dat de mooiste ontwerpen al om je heen vliegen.”



Concept interface design Luchtmacht


Het ondernemen

Zijn ondernemend vermogen begon op vroege leeftijd, nog maar twaalf jaar oud verkocht hij zijn eerste ontwerp aan niemand minder dan zijn oudste broer. “Voor de deur van z’n studentenkamer had ik z’n naam ‘Richard’ getekend. M’n broer was m’n eerste klant en ik ben hem bijzonder erkentelijk voor dit vertrouwen. En voor die vijfentwintig gulden.”

Sebastian

“Het belangrijkste moment was dat ik Sebastian Kersten ontmoette op de opleiding in Brabant. Hij is vijf jaar ouder en met z’n volwassen rust en analytische blik was hij een verademing tussen al die worstelende studenten. We hadden in 2000 al het plan te kijken of we konden samenwerken. Dit lieten we varen doordat hij stage ging lopen in Amsterdam en ik in Londen. Alleen kon ik niet wachten om met hem te kunnen werken. Z’n grote technische talent wekte de ontwerpen tot leven en na de officiële oprichting van Momkai op 22 november 2002 kwam hij er dan ook begin 2003 bij als partner.”



Harald in gesprek met Sebastian


Harald’s ouders

Maar natuurlijk is Sebastian niet de enige die afgelopen tijd inspireerde. Harald over zijn ouders: “M’n energieke moeder sleepte me gelukkig al vroeg de hele wereld over. Daarnaast is zij een bijzonder sterke en lieve vrouw van Duitse komaf, wat maakt dat ik al vroeg bewust was dat de verhalen op school ook een andere kant kende. Het voedde de constante wens tot het verkennen van meerdere perspectieven.

M’n allereerste echt eigen computer kreeg ik van m’n vader op 2 januari 2000. Op mij had de impact niet groter kunnen zijn. Destijds was ik 18 en waar tot de eeuwwisseling mijn ontwerpen alleen de weg naar papier of muur vonden had ik in het nieuwe millennium plots de beschikking over het oneindige digitale canvas waar ik altijd van droomde. Mijn vaders ondernemerschap stimuleerde mij om direct dat jaar een vof op te richten en als bijbaan enkel nog te ontwerpen.

Gedurfde stappen

Voor mij werkt het het meest stimulerend als ik een ander die dichtbij staat zie excelleren. Over de jaren heen is dat naast m’n vader bijvoorbeeld als ik met een collega zoals ontwerper Martijn van Dam of developer Christian de Wit de diepte induik of als ik goede vrienden bijzonder gedurfde stappen zie nemen: Nalden met Present Plus, Victor met Habbekrats, Niels bij TMG, Michiel met De Ontmaagding van Eva van End.”



Interface design Nalden App


Zijn thuisbasis

Harald laat zich inhoudelijk inspireren door vooral te bevragen waarom iets is zoals het is. Nooit zomaar aannemen dat iets zo is, maar altijd het andere perspectief proberen te vinden. Dat uit zich bij Harald vooral door alles te lezen wat los en vast zit en te reizen, heel veel reizen. Als je zoveel 'weg’ bent is een thuisbasis des te belangrijker, ik vroeg hem hoe belangrijk de omgeving is waar hij woont en werkt.

“Voor mij is het van bijzonder groot belang om de studio zo in te richten dat deze in balans is, dat de details kloppen, dat het karakter en warmte heeft, waar je kan ademen en rust kan vinden. Exact hetzelfde principe hanteer ik thuis.

Ook als ik niet zou hoeven werken voor het geld zou ik bezig zijn met vormgeven. Dat is een scheppende energie die continu stroomt. Het zou me in dat geval de mogelijkheid geven om juist op meerdere plekken te wonen en te ontwerpen. Naast Amsterdam het liefst de Emiraten voor m’n broer, New York voor de kansen en de Nieuw-Zeelandse bergen voor de pure schoonheid en het gevoel van afstand.”





Interface designs voor Open Loops van Pete Philly en de G-Star Women’s Night


Algehele aandacht

Het tot in detail inrichten vind je duidelijk terug in Momkai’s werk, maar ook in simpele mailtjes, download omgeving en elke andere vorm van contact met Momkai. “Als je niet streeft naar een complete benadering, welke zin heeft het dan. Als je er dan toch aandacht aan besteed kan het beter je gehele aandacht zijn. Zo niet, negeer het dan geheel.”

Als je dat zelf in de vingers hebt gaat dat vanzelf, maar ik ben benieuwd naar hoe hij dat over weet te dragen op de rest van het personeel: “Ik wijs er continu op wat beter kan, waar een kans blijft liggen en tevens te benoemen als iets juist heel goed is opgepakt.”

De hechte club

Datzelfde personeel blijkt een speciale, hechte club te zijn. Ik vraag hem welke gedachte hier achter zit en hoe hij dit voor elkaar krijgt: “We hanteren een bijzonder selectief beleid. We zijn gericht op een vast team intern, werken niet met freelancers op eigen disciplines en recruiters wijs ik al tien jaar resoluut de deur. Zo onstaat er een team van vaste krachten die al jaren samenwerkt en sterk op elkaar is ingewerkt. Een team dat heel geleidelijk is gegroeid naar achttien man. Daarbij sturen we niet op groei maar juist op een optimale balans van talent.”



De game room in de Momkai studio


Niet zo sterke kant

De bewuste keuzes (hoe klein of groot ze ook zijn) die Harald steeds maakt en de effectiviteit van zijn aandacht rondom die keuzes zijn inspirerend, maar combineer het met perfectionisme en de tijd zal niet altijd je beste vriend zijn. Ik vraag me af of het soms ten koste gaat van een balans tussen werk en privé: “Vraag wie dan ook in m’n omgeving en ze zullen zeggen dat dit niet m’n sterkste kant is. Dat de nacht is om te slapen. Ik doe m’n best en als ik dan tijd voor iemand maak ben ik er vaak met de volle aandacht bij in dat moment. Alleen het maken van die tijd, daar hapert het soms.”

Ik weet dat hij een vriendin heeft en kan me voorstellen dat zij een belangrijke rol in die balans speelt. Ik vraag ernaar en krijg openhartig antwoord: “Mijn vriendin Olivia betekent bijzonder veel voor me. Ze inspireert me enorm in haar liefheid, kracht en ambitie. Ze zorgt er tevens voor dat ik kan ontsnappen aan de waan van het moment. Zaken als Facebook, tweets of blog posts zeggen haar allemaal weinig en dat werkt uitermate relativerend.”





De holistische ontwerp aanpak voor Lowdi


Dromen en ambities

Dan rest er nog een vraag. De afgelopen 10 jaar kennen we nu. Maar waar wil Harald met Momkai naar toe? Ik vraag naar zijn plannen en ambities: “Een project als Lowdi is onze eerste verkenning naar een meer fysieke kant. Bij dit project doen we het volledige creatieve deel, van branding tot aan packaging, van de site tot aan alle visuals. We zijn voor de opbrengsten geheel afhankelijk van de verkoop van de speakers zelf. Het is onze eerste stap in de wens om projecten op te zetten in het grensgebied tussen digitaal en fysiek in, middels connected devices. Zo verdiep ik me nu meer en meer in het verre oosten en welke mogelijkheden dit biedt.

Het is tevens een volgende stap in het meedelen in het succes van projecten waar we bij betrokken zijn. We verkennen of we naast het direct werken voor ondermeer mondiale klanten als Nike, Red Bull of Bugaboo juist ook af en toe een partnership kunnen opzetten. Hierin zijn we bijzonder selectief. Van de zaken die lopen droom ik nu al wat voor podia we kunnen creëeren en wat voor kansen en ontmoetingen dat biedt over nog weer zoveel jaar.

Onze grootste droom is de lange termijn, het vasthouden van het eigen karakter en het verkrijgen van meer middelen en nog meer vertrouwen om in vrijheid projecten neer te zetten die echt dienstbaar zijn aan de medemens. Projects that truly inspire, inform and interact.

» Momkai