Cargo, SpaceCollective, de website van Good Magazine en But Does It Float, het zijn slechts een paar highlights uit het toonaangevende en grensoverschrijdende portfolio van interactie ontwerper Folkert Gorter. Over zijn werk is al veel geschreven en te vinden. Maar wie is de man achter het werk? Hoe startte hij zijn carrière en waarom woont hij nu in Los Angeles? Wij waren in de buurt en nodigden onszelf uit voor een goed gesprek en een kop koffie met Folkert Gorter.

Folkert Gorter, 1977
Woont en werkt in Los Angeles als interactie ontwerper met een focus op content-gedreven netwerken, creatieve communities en visual publishing interfaces.
» Superfamous.com


Folkert Gorter

Je werkt onder de naam; Superfamous. Ben jij dat alleen of werk je met meer mensen samen onder deze naam?
FG: Vanaf 2003 ben ik voor mezelf begonnen als freelancer. Ik gebruikte Superfamous toen als een soort studio naam. Dit was nog voor ik met René Daalder ging samenwerken aan SpaceCollective en Cargo.

De naam klinkt in ieder geval veelbelovend.
FG: Ha ha, misschien wel een self fulfilling prophecy.

Sinds 2003 werk je als freelancer. Werkte je daarvoor bij een bureau?
FG: In 1998 studeerde ik af aan de HKU; Kunst en Media Technologie. Daarna ben ik direct naar New York verhuisd. Ik had stage gelopen bij zo’n belachelijk grote internet bubble interactive ad agency genaamd The Agency, die boden me na mijn afstuderen direct een baan aan. Het was een bureau zoals Razorfish. Daar heb ik drie jaar gewerkt.

Daarna ben ik weer terug gekomen naar Nederland, Amsterdam omdat ik toch wel graag wilde werken in m’n eigen land. Ook was ik nieuwsgierig om te ontdekken waar onze eigen ontwerphistorie mij zou brengen. Ik werkte voor twee bureaus, Qua en BSUR.

Folkert Gorter

Ho, rustig. Even terug. Waarom besloot je juist Kunst en Media Technologie aan de HKU te doen?
FG: Grappig genoeg komt het door mijn moeder. Zij wilde graag dat ik instrumentmaker zou worden. Op de HKU kwam ik daar eigenlijk de digitale equivalent van tegen. Daarvoor had ik al wat dingen geprobeerd zoals architectuur. Maar dat was voor mijn gevoel een wereld met te veel regels. Ik wist sowieso dat ik iets met m’n creativiteit wilde doen. Toen ik deze opleiding tegenkwam was ik verkocht. Net zoals toen ik het internet tegenkwam, toen dacht ik ook gelijk; That’s it!. Ik heb ooit wel wat drukwerk gedaan bij die bureaus in Amsterdam. Maar daarna ben ik nooit meer terug gegaan.

Toen ik internet tegenkwam, dacht ik ook gelijk: That’s it!


Dus na New York heb je een paar jaar voor bureaus in Nederland gewerkt en ben je gaan freelancen. Hoe ben je in Los Angeles terecht gekomen?
FG: Dat is de schuld van René (red. René Daalder, Schrijver en director. Wordt gezien als een pionier op het gebied van virtual reality en digitale motion picture technologies). Via hem ben ik hier gekomen én gebleven. Ik heb hem leren kennen via Kees Zegers (red. internet ondernemer en oprichter van oa. Nu.nl). René en ik hebben dezelfde liefde voor het delen van kennis en de kracht van online communities. Zodoende nodigde René me uit om samen aan een project te werken wat uiteindelijk online denk-tank SpaceCollective geworden is. SpaceCollective is een non-profit project waaruit web publishing platform Cargo Collective is gegroeid.

Folkert Gorter en René Daalder

Toen ik hier voor het eerst was, voelde dit als zo’n lekkere plek om te wonen en werken. Ik dacht: ik ga nooit meer terug. Ik ben nog wel terug gegaan om mijn huis te verkopen. Het was sowieso een interessante periode in mijn leven. M’n relatie van vijf jaar was net ten einde. En het hoppen van project naar project op freelance basis begon me ook wel op te breken. Het was gewoon af. Ik was klaar voor een nieuw avontuur.

Het was gewoon af. Ik was klaar voor een nieuw avontuur.

De samenwerking met René kwam dus precies op het juiste moment. Hier ben ik mijn huidige vrouw ook tegenkomen. Na twee jaar heen en weer reizen tussen Nederland en Amerika in verband met het krijgen van een visum zijn we hier met elkaar getrouwd. En we hebben nu een zoon van 1,5 jaar oud.

Je werkt nu al een tijd als ontwerper en ondernemer in Amerika. Wat zijn de grootste verschillen die je ziet in de ontwerpwereld ten opzichte van Nederland?
FG: Mmm. Het is in New York wel heel anders dan hier in Los Angeles. New York zie ik als de oude wereld. New York is heel institutioneel. In Los Angeles werkt iedereen graag voor zichzelf. In Nederland werken natuurlijk ook veel ontwerpers voor zichzelf maar toch voelde al die losse ontwerpers weer als één instituut. Hier is iedereen nog veel vrijer. Iedereen moet hier ook harder vechten. De vijver is veel groter. Je kunt hier niet overleven als je geen risico neemt.

Ronnie Besseling en Folkert Gorter

In Los Angeles en de rest van Amerika is er sowieso een groot tekort aan goed design. In Nederland kan je gewoon in de kroeg een stapel flyers pakken. Die zien er vaak allemaal goed uit. Soms lijkt het wel of er maar één ontwerper is. Dat komt waarschijnlijk door de kleine oppervlakte. Maar Nederland blijft me inspireren. Alleen ik blijf in LA.

Ok. Gelijk heb je. Tot slot. Wat zijn de drie do’s en dont’s van Folkert Gorter?



Do’s

1. Het maakt niet uit wat je thuisbasis is, zorg dat je connected bent via een sterk netwerk. Waarmee je op een efficiënte, creatieve en intuïtieve manier kunt samenwerken aan echte projecten.
2. Wees niet bang om alles achter te laten. Als je echt iets nieuws wilt starten, moet je soms breken met de manier hoe mensen over je denken.
3. Ga zo ver mogelijk richting het westen, haha. Ze zeggen hier dat alles wat los zit naar het westen rolt, vandaar.

Dont’s

1. Ga niet voor een groot bedrijf werken.
2. Ben je van plan naar Amerika te komen, ga dan vooral niet in de reclame werken. Die wereld is zijn ondergang nabij. Dat is echt anders in Nederland.
3. Geef nooit op!


Ronnie Besseling

Ronnie is creative director bij Fabrique in Amsterdam. Hij heeft zowel wortels in de reclame- als in de ontwerpwereld. Naast een focus op verhalend ontwerpen heeft hij een voorliefde voor fotografie en gekke mensen.