Mijn jaar begint in januari altijd, na bijgekomen te zijn van alle feestjes en etentjes, met de frisse moed om dít jaar écht iets te maken van al die fantastische projecten en initiatieven die je bedenkt op het moment dat je onderweg naar huis bent.

Na een dag lang werken aan ‘insert brand here’ portal update 5.4. schets je in dat half uur / uur naar huis dan het meest fantastische, innovatieve ontwerp en op het station aangekomen doe je dummy/moleskine dicht, vol van je idee en alle mogelijkheden die het heeft, maar thuisgekomen beland je na gegeten te hebben op de bank, en ja, je moet die laatste aflevering Mad Men toch wel checken.

“Just do It” zou Phil Knight je aanraden

Processing

Iedere maand schrijft Jasper een column en iedere maand schrijft hij ook bijbehorende software in Processing. Wij (Fontanel) maken met die software het beeld voor bij de column. Aan het eind van het jaar releasen we de software toys als (opensource) tools.

Je RSS-reader geeft ook aan dat je favoriete blogs ongelezen zijn en voor je het weet kun je alweer je nest in om de volgende dag weer aan portal update 5.4.1 te gaan werken…

Wat gaat hier fout?

Uiteraard zou je antwoord kunnen zijn ‘vrij weinig’, -als je je droomproject ook daarbij wil laten, een ‘droomproject’. Maar wat nu als je ‘De wereld wilt veranderen’™ met je idee? “Just do It” zou Phil Knight je aanraden, maar dat is allemaal wel erg makkelijk, en die schoenen helpen mij misschien met rennen, maar creatiever word ik er niet van (your milage may vary).
Wat kunnen we hier aan doen?

Feeding the lazy gene

In de initiële schetsfase van een idee zit een vervelende valkuil. Als je goeie flow hebt en de ideeën vullen elkaar in een sneltreinvaart (nja, of die nou nog zo snel zijn… red.) aan ben je al snel geneigd om je idee op te pompen met al die fantastische plannen. Tot zo ver gaat het dan super, het idee voelt goed en aan de horizon zie al je fantastische product. Met de designprijzen en de heldenstatus die iedereen in de ontwerp-wereld je toedicht om je werk. Alleen het moet wel gerealiseerd worden, dus ga je eens kijken wat alle noodzakelijke stappen moeten zijn.

STOP.

NU.

Dit is het punt waar je jezelf vol in je voet schiet. Door uit te gaan werken wat alle noodzakelijke stappen zijn maak je het jezelf bijzonder moeilijk. Stel dat je als interaction designer een innovatief idee voor een game hebt, los van de graphics en gameplay is het ook wel fijn om een level-editor te hebben en ja, toch wel tof als die helemaal dynamisch is en ook een goeie interface heeft om levels mee te maken. Mán, als ik die laatste 4 regels lees, ben ik nu al moe (als ik game-design aspiraties zou hebben).
En m’n lazy gene is het volmondig met me eens.

Noodzakelijk is niet het meest logisch

Maar wat nou als ik in plaats van me af te vragen wat de noodzakelijke stappen zijn, mezelf vraag: ‘Wat is de
volgende meest logische volgende stap?’. Pats. Dan heb je iets wat je in een avondje kunt fixxen. In plaats van te checken welke schooljuf Don Draper (oeps, season 3 spoiler) nu weer binnenhengeld, kruip je achter je computer om een eerste versie van je idee uit te werken. Als je uiteindelijk om half 1 het licht uit doet ga je met een voldaan gevoel slapen. Je idee wordt wat. De volgende dag ga je fluitend door portal design update 5.4.1 heen omdat je weet dat je ‘s-avonds weer de dingen kan doen die écht leuk vind.

Zorg voor een support structure

Andere manier om de demotiverende ideeën-rot tegen te gaan is om ervoor te zorgen dat je wat mensen hebt die je (al dan niet geforceerd) pushen om iets met je idee te doen. Dit kunnen mensen zijn in je directe omgeving, maar ook net-based communities kunnen een prima klankbord zijn voor je ontwerpen. Uiteraard is het lastig om een goeie plek met designers te vinden die het niveau desktop wallpaper / forum signature ontstegen zijn, maar geloof me ze zijn er. Al met al rest me dan niet veel meer dan iedereen een creatief en inspirerend jaar toe te wensen en ik ben benieuwd welke labours of love we dit jaar op Fontanel allemaal te zien krijgen.

Mijn Labour of Love? Die is in progress… en die hou ik nog even voor me… iets voor een nieuwe column wellicht.



Simon ScheiberJasper Schelling In zijn zoektocht naar creativiteit en communicatie in onstabiele media grijpt Jasper Schelling (27) naar een diversiteit van tools en vormen. Vanuit een behoefte om de wereld iets inzichtelijker te maken, springt hij van potlood naar Python, piano en grid systems, om uiteindelijk met Processing generatieve systemen te maken.