Mannenbladen van eigen bodem zijn in opkomst. Natuurlijk zijn er altijd al blaadjes geweest die speciaal voor de man zijn. Maar wie meer wil dan voetbal, gadgets, autos en vrouwelijk schoon moet al gauw uitwijken naar internationale lectuur.


Voor de fashionistas (fashionistos?) is er de Fantastic Man. Voor de metropool is er de (Amerikaanse) Monocle. Maar daar tussen in? Wat leest de stijlvolle, intelligente, cultuurophiele metroman zonder pretenties? Nou, die leest de CODE.




Een poos geleden hebben we kennis gemaakt met onze studioburen, de mannen van Het Echte Werk. We lieten toen zien wat voor moois er zoal uit hun handen komt, waaronder dus ook de CODE. Onlangs is deze voorzien van een nieuw jasje. Hoog tijd om met Job Rompa en Jos Kel om de tafel te zitten en samen de laatste editie ‘Edit and Reconstruct’ onder de loep te nemen.


A CODE is born

CODE is voor Het Echte Werk geen nieuwe opdracht. Oprichter Job Rompa, gaf de eerste editie in 2005 al vorm. Wat toen nog een bisexueel blaadje met de non-descripte tagline ‘streetware now’ was, is in een paar jaar tijd uitgegroeid tot een volwaardig mannen magazine.

Met de tagline ‘Documenting Men’s Style’ heeft CODE zich, met succes, een niche toegeëigend. Mode wordt gezien als een reflectie van wat er in de samenleving gebeurt, CODE documenteert trends en geeft inzicht in heden en toekomst, en dat allemaal vanuit een mannelijk en laagdrempelig perspectief.

Elke editie wordt gemaakt rondom één thema dat volledig wordt uitgediept. Kortom, een blad waar je voor gaat zitten om rustig door heen te bladeren en lekker in weg te lezen.


De man zonder pretenties

CODE is voor de stijlvolle man, wel bewust van mode maar niet overdreven hip. De sartorialist zonder poeha. Aan de advertenties te zien, waarschijnlijk een redelijk hoog opgeleide man met (de potentie tot) een goede baan. Met thema’s geïnspireerd op design en kunst lukt het CODE highbrowheid te voorkomen; iets wat bij veel concullega’s niet het geval is. Ook vluchtigheid weet de redactie met inzichtelijke curatie te omzeilen. Jos omschrijft het goed door te zeggen dat de mensen die in het magazine geporteerd worden geen ééndagsvliegen zijn maar juist eigenaardige mensen, waaronder in de nieuwste editie bijvoorbeeld Joep van Lieshout.


Hoge latten

De kleine redactie wordt geleid door een gedreven hoofdredacteur met een hands-on mentaliteit. Hij legt de lat hoog voor zijn geesteskindje. Ambitie is om CODE neer te zetten als een internationaal blad dat uitblinkt in uniekheid. Vandaar Engels als voertaal en staan er reportages in van over de hele wereld. In zijn korte bestaan heeft CODE veel ontwikkelingen meegemaakt, zowel in inhoud als in vorm, altijd op zoek naar de juiste formule.

In de loop der jaren hebben ook de Rotterdamse bureaus Studio Beige en Toko een paar edities ontworpen. Maar nu ligt de CODE alweer een tijd bij Job, die tegenwoordig dus wordt bijgestaan door Jos en Nick.


Over hoge latten gesproken, Jos legt uit dat niet alleen een unieke inhoud wordt nagestreefd, ook wil de redactie het liefst een magazine zien die nergens anders op lijkt. Jos omschrijft het treffend als een continue strijd tussen redactie en ontwerper.

De oude stijl uitgekleed

Met de nieuwe stijl van CODE hebben de ontwerpers de oude stijl als het ware uitgekleed om vervolgens weer heel bewust aan te kleden. Een vorm systeem kan na een tijdje vervuilen, dan is het weer tijd om alles op een rij te zetten en goed huis te houden. Job vertelt dat ontwikkeling belangrijk is, zonder grote gebaren die misschien voor vervreemding zorgen.


Vorm kwestie

Maar als CODE een magazine over stijl is, moet het dan ook meegaan met elke trend? Jos vindt van niet; design moet wel mee veranderen met de tijd, maar moet bovenal ondersteunend zijn aan de inhoud die naar verloop van tijd kan veranderen. Verandering komt dus voort uit inhoud, niet uit de waan van de dag in ontwerpland. Vorm kan waar nodig getweaked worden in dienst van de inhoud.

Job: ‘in deze tijd moet je uitblinken in kwaliteit, zowel in content als in vorm.’ Dat is ook de werkwijze van Het Echte Werk; niet mee gaan met de hype maar verdieping zoeken in hun expertise.


Een rustige en tijdloze uitstraling

Het ontwerp heeft nu een strakke asymmetrische bladspiegel. Jos vertelt dat ze een keer te horen kregen dat magazines van hun hand altijd lijken op boeken omdat de opmaak zoveel uniformiteit heeft, net als hoofdstukken in een boek. Dat siert CODE wel. Door de vorm te spiegelen aan de soberheid van de fotografie krijgt het blad een rustige en tijdloze uitstraling.

Er wordt gebruik gemaakt van twee lettertypes die met veel liefde zijn neergezet. Wie oog voor detail heeft ziet bijvoorbeeld de vele ligaturen. Een derde font wordt voor elke editie apart gemaakt.


Volgende editie

En wat Het Echte Werk met de volgende editie gaat doen? Jos: ‘Zeker de vele ligaturen terug brengen tot alleen brood tekst, in koppen is dat echt niet nodig.’ Tweaken dus, altijd blijven verfijnen.

» CODE
» Het Echte Werk


Vera Butter

Vera Butter is van oorsprong grafisch ontwerper maar doet daarnaast veel meer. Als Master student Design Cultures aan de Vrije Universiteit verdiept zij zich in het fenomeen beeldcultuur. Daarnaast werkt Vera als researcher voor het Graphic Design Festival Breda.