De laatste Young Talent van de Fontanel Finals 2012 is Peter Stekelenburg, afgestudeerd aan de HKU met een interessant verhaal over onze beeldvorming van fictie en werkelijkheid rondom berichtgeving. Peter legt uit, geef zijn toekomstbeeld en kijkt terug op vier jaar kunstacademie.

Fontanel Finals.nl


Vertel eens wat over je afstudeerwerk

Werkelijkheid en fictie zijn twee werelden die niet los van elkaar gezien kunnen worden. Hoewel de toeschouwer bepaalt wat werkelijkheid en wat fictie is, wordt de toeschouwer wel beïnvloed door het medium waarmee het beeld gemaakt is of waarin het beeld gepresenteerd wordt. Het nieuws is werkelijk omdat het in de krant staat. Maar dat wil niet zeggen dat de berichtgeving die ze ervan doen overeen komt met wat er daadwerkelijk gebeurt is. Zeker bij gebeurtenissen waar nog enige onduidelijkheid over is, presenteert de media feiten en speculaties samen, in beeld en schrift, als de werkelijkheid. Fictie en werkelijkheid raken met elkaar verweven en als toeschouwer moet je je eigen werkelijkheid hieruit creëren. Na het lezen van één artikel vorm je een beeld van het onderwerp op basis van de gegevens die je leest in het artikel of ziet op een foto. Dit zou je een eerste ‘schets van de werkelijkheid’ kunnen noemen. Na het zien van, bijvoorbeeld, een documentaire over hetzelfde onderwerp kan je beeld op het onderwerp veranderen waardoor er een tweede ‘schets van de werkelijkheid’ ontstaat. Hoe meer verdieping je zoekt en hoe meer kennis je vergaart, hoe meer schetsen van de werkelijkheid er ontstaan. Er worden gegevens bevestigd en ontkracht waardoor er uiteindelijk een beeld ontstaat van een werkelijkheid die zweeft tussen fictie en de werkelijkheid.



Wat hoop je over een jaar te doen?

Samen met Paul van de Kant, zijn we begonnen met de start van Studio Moan, een samenwerking die bevalt en waar we vanaf september ons volledig op kunnen richten. Op dit moment zijn we bezig met opdrachten waaruit interessante nieuwe waardevolle samenwerkingen kunnen ontstaan. Ik denk dat het belangrijk is om ook buiten je vakgebied mensen te kennen die je op kunnen inspireren. Het is erg spannend om te ontdekken hoe de praktijk werkt en waar Studio Moan en de huidige opdrachten ons gaan brengen. Er zal hard gewerkt moeten worden, maar het enthousiasme is er zeker. Over een jaar hoop ik een goede start te hebben gemaakt met Studio Moan en er genoeg fulltime opdrachten zijn. Daarnaast zijn we erg enthousiast om projecten te doen met andere beginnende creatieven die voor ons, maar ook voor hen nuttig en inspirerend kunnen zijn. 



Hoe kijk je terug op de opleiding?

Ik heb een hele prettige tijd gehad op de academie. Veel mensen leren kennen en veel geleerd over het vak grafisch ontwerpen. Door de verschillende opdrachten door de jaren heen, ben ik in staat om een concept goed te vertalen naar vorm, zowel bij vrije als praktijk gerichte opdrachten. Dit komt door veel met medestudenten te reflecteren op je eigen werk, maar ook door te reageren op hun werk. Zo blijf je kritisch en leg je de lat hoger voor jezelf. Tijdens mijn stage kwam ik er achter hoe ik zelf in het vak sta en welke kant ik op wil na de academie. Dit was voor mij ook de rede om naast dit vrije project, samen met Leon Wijnhoud, bezig te zijn met het ontwerpen van de HKU eindexamencatalogus 2012. Een project die meer toe gepast is en daardoor dichter bij de praktijk staat.



Wat/wie heeft je op de been gehouden tijdens je afstudeertijd?

Ik merkte snel dat het voor mij belangrijk is om niet thuis te werken, maar een werkplek te zoeken om samen met andere aan de slag te gaan. Samen met Paul, Léon Wijnhoud en Bram Romeijn zijn we rond december met zijn vieren in een studio gaan werken. Dit werkte voor mij heel goed, zo had ik een plek waar ik zelfstandig aan de slag kon gaan, maar wel anderen kon spreken en laten reageren op het project waar ik mee bezig was. Omdat er weinig afleiding was in de studio werkte je gedisciplineerd aan je project, kon je snel stappen maken en thuis uitrusten. Dit beviel goed, dus blijven we nu ook met zijn vieren daar werken als twee duo’s. Paul en ik samen als Studio Moan en Leon en Bram als Studio Helling.  

Uit welk moment haalde jij de meeste voldoening?

Het mooiste moment van het afstuderen is om je werk fysiek in handen te hebben en te zien hoe er op gereageerd wordt. Om bij de drukker te zien hoe de catalogus, waar je samen zolang aan hebt gewerkt, van drukpers af te zien komen is een heel mooi moment. De expositie is ook een erg leuke afsluiting van je afstudeerjaar. Mensen reageren enthousiast en geïnteresseerd op wat je hebt gemaakt en je kan eindelijk je familie en vrienden eens laten zien waar je de afgelopen jaar (jaren) aan gewerkt hebt. 

» Peter Stekelenburg