Het volgende Young Talent, nummer negen, is nét afgestudeerd aan het St. Joost en viel ons op door haar fijne illustraties. Kwennie vertelt over haar kijk op de toekomst, haar tijd in Noorwegen en hoe ze zich met dit afstuderen heeft geconcentreerd op de verfijning en uitwerking van haar illustraties.

Fontanel Finals.nl


Vertel eens wat over je afstudeerwerk

Mijn afstudeerwerk is een programmakrantje voor het volgende event dat Next Nature gaat houden: de Next Nature Power Show. De illustraties horen bij onderwerpen die tijdens de lezingen worden besproken, elk onderwerp staat voor één lezing. Visuele woordspelingen vormen de leidraad van mijn illustraties: ik heb geprobeerd twee elementen die ten grondslag liggen aan elk onderwerp samen te voegen. Door deze combinatie ontstaan er soms absurde, soms ongemakkelijke en soms misschien wel geloofwaardige toekomstbeelden.



Wat hoop je over een jaar te doen?

Ik hoop dat ik tegen die tijd verschillende redactionele opdrachten achter de rug heb, het liefst voor dag- en opiniebladen. Stiekem hoop ik natuurlijk op meer (of diverser) dan dat, maar ik zie wel waar dat schip strandt. Één ding tegelijk. Verder ben ik van plan een reis langs de zijderoute te maken en momenteel ben ik aan het filosoferen over hoe ik dit ga combineren of het liefst zelfs koppelen aan illustratie. Ideetjes zijn er, maar ze zijn nog heel priel.



Hoe kijk je terug op de opleiding?

Als ik terugkijk naar de afgelopen 4 jaren, heb ik me eigenlijk behoorlijk puberaal gedragen. Ik kwam op de afdeling illustratie, maar wilde toen niet 'cliché voor kranten illustreren’, vervolgens ging ik op uitwisseling in Noorwegen op de afdeling textiel en toen wilde ik niets liever dan illustreren. Terug in Nederland had ik geen flauw idee meer wat ik nou wilde gaan doen. Pas tijdens het afstudeertraject drong het me pas echt tot me door dat dit vak echt mijn passie is, is alles op z’n pootjes terecht gekomen en nu ben ik gemotiveerder dan ooit om er helemaal voor te gaan.

Wat/wie heeft je op de been gehouden tijdens je afstudeertijd?

Toen ik in Noorwegen zat vorig jaar, heb ik van heel dichtbij meegemaakt hoe studenten daar het hele afstudeertraject aangepakt hadden. Ze hadden bijna allemaal een hele nuchtere kijk op het afstuderen: het is ook maar een project en maak het niet groter dan het is. Tuurlijk wilde ik nog steeds iets super vets neerzetten, maar ik ben het project wel aangegaan met het idee dat ik niet meer ging maken dan dat ik 100% zeker aankon. Misschien klinkt het niet echt als een uitdagend afstudeertraject, maar ik denk dat dat achteraf ten goede heeft gedaan aan de kwaliteit. Hierdoor heb ik echt veel tijd kunnen steken in de afwerking, wat ik echt heel erg belangrijk vind. Wat dat betreft ben ik ook echt een mierenneuker: rechte lijntjes moeten ook echt recht, perspectief moet kloppen als dat de bedoeling is, veeglijntjes mogen niet zichtbaar zijn, etc. En verder zat ik ook niet zo zeer met een naderende deadline wat behoorlijk wat stress heeft bespaard.



Uit welk moment haalde jij de meeste voldoening?

Het moment dat ik een testprint had gemaakt van het krantje, het aan de muur had bevestigd en me realiseerde dat ik mezelf verrast had. Aan de ene kant omdat ik van te voren gewoon niet verwacht had dat het er zo uit kwam te zien. Aan het begin van een project heb ik toch altijd vage visies van het eindproduct en dit was echt helemaal anders dan dat ik me had voorgesteld. Aan de andere kant omdat ik mezelf eindelijk ergens kon positioneren binnen het vakgebied, iets waarover ik lang en veel over gepiekerd heb. Voor zover ik me kan herinneren is dit ook het enige project van de academie dat ik helemaal tevreden heb gepresenteerd tijdens de beoordeling.

» Kwennie Cheng