Een van de laatste Young Talents, Ilse Weisfelt, studeerde af aan het St. Joost en maakte indruk met haar afstudeerwerk; een luxe uitgave van De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (boek). Ilse ontwierp illustraties, omslagen, titelpagina’s en posters voor een fictieve theatervoorstelling. In dit interview lees je er alles over!

Fontanel Finals.nl


Vertel eens wat over je afstudeerwerk

Mijn afstudeerwerk is onderdeel van het project In Europa, opdracht was dat boek en de serie van Geert Mak, over Europa in de 20e eeuw te lezen / bekijken en daar iets uit te kiezen en zelf een opdracht te formuleren…
Uiteindelijk ben ik terecht gekomen op het boek De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (1985, Milan Kundera) dat ik van een vriendin gekregen had. Een heel mooi boek, goed te lezen, zet je aan het denken, is zwaar van thema soms, maar ook weer heel luchtig.

Voor dit boek heb ik een soort luxe uitgave ontworpen, met uitvouwbaar omslag, en illustraties (miniaturen) op de titelpagina’s die het boek in 7 delen verdelen. Dit alles sloot aan mij mijn positie op het grensgebied tussen grafisch en illustratie.
Om die liefde voor posters, typografie en illustratie nog verder te uiten heb ik 3 posters ontworpen, voor fictieve theatervoorstellingen, gebaseerd op het boek van Kundera. Tomas & Teresa zijn de hoofdrolspelers, de Grote Mars en Onbegrepen Woorden zijn titels van de delen uit het boek.



Ik heb veel inspiratie gehaald uit de tijd waarin het verhaal zich afspeelde, Oost Europa in de jaren ’70. Die grafische vormen heb ik terug laten keren in mijn werk. Door te knippen, schuiven, tekenen en vervolgens in photoshop in elkaar te plakken, 
heb ik zeefdruk-achtige beelden gemaakt. Nostalgisch, met een beetje van hier en nu.
Uiteindelijk heb ik een aantal afbeeldingen uit het boek nog gezeefdrukt, (het zwembad o.a.) voor de échte feel, en het plezier dat ik uit die handeling haal. Daarnaast is het resultaat toch vaak net iets echter dan wanneer het uit de printer gerold komt.



Wat hoop je over een jaar te doen?

Ik hoop dat ik me full time bezig kan houden met illusteren, dat ik mijn geld bij elkaar kan tekenen, dat zou het allermooist zijn! Ik hoop dat ik ook de vrijheid heb om te kunnen experimenteren met (druk)technieken. Lekker spelen!
Een eigen ateliertje, aan huis misschien, liefst met een eigen kleine ruimte om ook nog een zeefdruktafel in kwijt te kunnen… maar dat mag misschien ook nog wel 2 jaar duren..

Hoe kijk je terug op de opleiding?

Misschien is het nu nog wat vers allemaal om al terug te blikken.. op zich heb ik het prima naar mijn zin gehad op het St. Joost, fijne kleine school! 
Er zaten wel wat haken en ogen aan de opleiding zelf, we hadden vaak het gevoel proefkonijn te spelen. Er werd / wordt een nieuw systeem doorgevoerd, waarvan wij de eerste lichting waren. Veel was er nog onduidelijk, of nog net niet af. Er was nog geen 'maatstaf’. Uiteindelijk hebben we wel veel vrijheid gekregen denk ik, zeker het laatste jaar, kon ik gewoon mijn eigen gang gaan, en dat was ook wel weer fijn.



Wat/wie heeft je op de been gehouden tijdens je afstudeertijd?

Mijn vriendje was een goeie rots in de branding! Door hem werd ik weer even gerustgesteld, mocht ik vaak niet meer 's avonds doorwerken.. We waren allebei aan het afstuderen, (zelfde opleiding, andere locatie) dus we zaten in hetzelfde schuitje.
Ik denk dat we elkaar uiteindelijk zo over de eindstreep getrokken hebben.Daarnaast the usual; support van ouders, vrienden, docenten. En ik heb nog nooit zo veel m&ms en tum tums gegeten als in de laatste weken van het afronden van het onderzoek ('scriptie’).

Uit welk moment haalde jij de meeste voldoening?

De meeste voldoening haalde ik denk ik uit het moment dat ik mijn boek schoongesneden en wel in mijn handen had, de kaft vast gelijmd, het was af! Euforie! En het moment dat je dan éindelijk het diploma in handen hebt, dan is het toch echt officieel!

» Ilse Weisfelt