Daniel Disselkoen, afgestudeerd aan de KABK richting grafisch ontwerp, schenkt op een frisse manier aandacht aan de manier hoe we naar onze alledaagse omgeving en medemensen kijken en hoe we deze ervaren (of het gebrek daar aan). Daniel kan dat beter vertellen dan wij, dus laten we Young Talent #8 aan het woord over zijn project Remake Reality.

Fontanel Finals.nl


Vertel eens wat over je afstudeerwerk

Een jaar geleden liep ik stage in Tokio. De mensen, de gebruiken en zelfs de gebouwen zijn daar in alles anders. Of je door een winkel loopt of in de metro staat, er is altijd iets nieuws te zien. Terwijl ik rond keek, viel mij op dat de Japanners zelf niet meer op of om kijken. Waarom zouden ze ook? Terwijl voor mij alles anders was, was er voor hen geen enkele reden om nog iets nieuws te verwachten. Daar wilde ik wat aan te doen. Niet door de buitenwereld te veranderen, maar door de manier te veranderen waarop je kijkt naar wat er al bestaat.




Voor “Remake Reality”, mijn afstudeerwerk, begon ik in de tram waarmee ik elke dag van huis naar de academie reis. Met een sticker met spelregels op de hoofdsteun van de stoel voor je en een sticker op het raam naast je, wordt de buitenwereld met minimale middelen onderdeel van een spel.



Nadat ik binnen mijn eigen omgeving had gewerkt, wilde ik nu iets maken voor een groep mensen die de werkelijkheid van heel veel mensen bepalen: politici. Daarvoor werkte ik met een vriendin aan een project waarbij we een gewoonte wilden maken. Dit werk is ondertussen geïnstalleerd naast de ingang van de Tweede Kamer. Klaar om onderdeel te worden van de dagelijkse gewoonten van de Kamerleden. Ik kan over dit project hier en nu, niet meer vertellen maar wie weet komt dat een andere keer.



Na twee projecten voor specifieke locaties gemaakt te hebben, wilde ik iets maken dat overal werkt. Ik ontwierp een spel voor op je telefoon en tablet. Met het spel ga je op zoek naar vormen in je omgeving. Het begint met een cirkel en wordt dan steeds moeilijker. Als je de vorm gevonden hebt, houd je je telefoon ervoor. Dan maakt de applicatie een foto. Met de punten die je zo verzamelt ga je door naar het volgende level.



Om het spel en de interface te testen, stuurde ik het naar vrienden. Van hen kreeg ik foto’s van de bijzondere vondsten op de meest alledaagse plekken: door het spelplezier kijk je onbewust weer opnieuw naar je directe omgeving.

Wat hoop je over een jaar te doen?

Nu ben ik bezig om het spel in de App-store te krijgen. Daarvoor zoek ik programmeurs en financiers die bij het project passen. Ik ben er met veel plezier mee bezig en waarschijnlijk is dat volgend jaar nog zo. Tegelijk wil ik bij een studio of bureau gaan werken. Ik vind het leuk om samen te werken en na vier jaar academie is er volgens mij nog genoeg van anderen te leren.

Hoe kijk je terug op de opleiding?

In mijn derde jaar heb ik een semester in Amerika op MCAD (Minneapolis College of Art and Design) gestudeerd. Ik sliep op de campus en had een atelier in de academie die 24/7 open was. Volgens mij heb ik niet eerder zo veel in zo’n korte tijd geleerd. We werkten dag en nacht. Niet alleen op de academie, maar juist ook in de stad. Dat was een bijzondere tijd. De KABK (Koninklijke Academie van Beeldende Kunst) is minder verbonden met wat er buiten de academie gebeurd. Gelukkig heb ik er leuke mensen ontmoet.



Wat/wie heeft je op de been gehouden tijdens je afstudeertijd?

De grootste voldoening voor mijn afstuderen kwam uit het werk. Als het lukt om een goed idee te verzinnen en dat daarna zo uit te voeren dat het ook voor anderen werkt, geeft dat een kick. Op alle andere momenten heb ik veel geluk met een vriendin die niet allen leuk is maar ook slim, ik kom uit een familie kom die niet alleen fijn is maar ook kritisch en ik heb vrienden heb die niet alleen trouw zijn maar ook over hele andere dingen praten dan over kunst, ontwerpen en dat soort “belangrijke dingen”.

Uit welk moment haalde jij de meeste voldoening?

Ik denk dat dat het moment was dat de boor de granieten muur van de Tweede Kamer doorboorde. Het heeft wel even geduurd voordat dat werk hing. Zo’n moment was er ook bij de eindexamenexpositie. Ideeën worden tastbaar en uiteindelijk hangt er een jaar werk aan de muur.

» Daniel Disselkoen