Column Erik Borst: New York City II

Wat zeg je tegen iemand wanneer hij je vraagt hoe je bezoek aan het buitenland was? Goed. Heel goed. Erg fijn. We hadden geluk met het weer. Wat ’n hitte. We mogen niet klagen. Rumoerig hotel. Smerig eten. Maar wat zijn ze gastvrij. Een vakantie in woorden vatten is voor mij vrij lastig. Ik maak liever foto’s. En als mensen toch een verhaal willen over New York, waar ik afgelopen voorjaar was; kaas uit een spuitbus vat het goed samen.

New York, stad in je hoofd. Ook als je er nooit geweest bent ken je het. Maar als je er nooit geweest bent heb je eigenlijk geen idee. Zelfs na drie bezoeken stap ik uit de vliegveldtaxi een filmset binnen. De vorige twee keren dat ik er was fotografeerde ik nog niet zo serieus als nu. Als ik foto’s van die trips terugzie zijn het bekende plaatjes. Landmarks en skylines. Die doen er niet meer toe nu. De rij voor Ellis Island is zeker duizend meter lang en je wacht uren op een ticket. New York wacht op je en jij wacht op New York, in de rij. Als ik zo’n rij zie denk ik nooit ‘dat moet ik zien’. De straat, de mensen, de expo’s, Brooklyn; dat moest ik zien. Het liefst een beetje uit de buurt van het toerisme, maar dat was lastig als toerist. We hebben ons best gedaan, zelfs een fiets gehuurd en Bedford Stuyvesant doorkruist. Vier Hollanders, lang en blank, op een rotte mountainbike over Biggie’s geboortegrond. Classic!

New York is voor een fotograaf een snoepwinkel. Het is moeilijk kiezen als je niet weet wat je lekker vindt. Mijn interesse ligt op straat, dus daar zocht ik het moment. In tegengestelde richting Fifth Ave aflopen confronteert je met een stoet aan mensen. En waar mensen samendringen ontstaan situaties. Als je tenminste het geduld en de focus hebt om die situaties te herkennen. Soms was het teveel. En had ik digitaal geschoten, dan was ik met een shitload aan troep thuisgekomen. Deze keer ging ik volledig analoog. Niet omdat dat tof is, maar het dwingt me te kiezen en verscherpt m’n concentratie. Dit wel. Dit niet. Klik klik.

Straks ga ik voor zes weken naar Oost-Turkije, om dat deel van mijn favoriete reisland te ontdekken. Fotografisch een bepaald ander decor dan New York. Dat vraagt om een andere insteek. Maar net als New York vormt Turkije een bron van inspiratie. De voorbereidingen zijn getroffen, de thema’s genoteerd. Nu is het gaan en mensen ontmoeten. Die wel, die niet. En klik.

Check de foto’s die Erik in New York schoot.

About the author

Erik Borst is freelance fotograaf en woonachtig in Amsterdam. In zijn foto's speelt de openbare ruimte en menselijke aanwezigheid in die ruimte een belangrijke rol. Erik schrijft voor Fontanel iedere vier weken een column over zijn werk en dat van anderen. Kijk voor een indruk van Erik's fotografie op www.erikborst.com.

Door Erik Borst op 7 juli in Columns Fotografie